Loading...
Recensies 2019

Marcel de Groot heeft zijn eigen stem

STEENDAM – Als je Marcel de Groot heet dan zijn er altijd nogal wat olifanten in de kamer, om de Nederlandse vertaling van een passende Engelse uitdrukking maar te gebruiken. Hij schreef liedjes met Stef Bos, speelde met Maarten van Rozendaal en ook zijn vader Boudewijn kent enige bekendheid als artiest en songwriter. Het zijn grootheden in de Nederlandse liedcultuur en kerf dan maar je eigen naam er tussen en kom op eigen benen te staan. Na een optreden bij Peter en Leni in Steendam kan alleen maar worden geconcludeerd dat Marcel de Groot hier volledig in is geslaagd door het beste uit de samenwerkingen te halen, maar daar ook een volledig authentiek eigen stempel er op te geven, waarbij uiteraard het DNA toch enige overeenkomsten dicteert. “Namesdropping,” verweet hij zichzelf , maar dat was niet nodig, want de afstand die hij nam en de eigen inbreng maakte het echte Marcel de Groot nummers. Marcel de Groot is een hele fijne Nederlandstalige singer-songwriter en een meer dan voortreffelijk gitarist. Het concert ging van start met vlotte ‘Paradijs’, een lekker vertellend nummer en daarna met ‘Van A naar B’ werd het zelf nog iets robuuster. Voor wie dacht dit zich toch zomaar tot een rockconcert zou kunnen ontwikkelen, nee want met het prachtige ‘Komen & Gaan’ zocht en vond De Groot de rust weer. Als er thematisch iets in het concert te ontdekken viel, dan was het tekstschrijvers. In het begin van er veel aandacht voor de samenwerking met Rob Chrispijn die de teksten schreef voor tal van nummers. Het voordeel van het werken met andere tekstschrijvers is dat je kunt profiteren van hun talent, aan de andere kant, nu en dan moest De Groot net even duwen in de zang om de tekst passende te houden, vooral in de wat oudere songteksten die Chrispijn en even later Stef Bos voor hem schreven. Dat mag niet verbazen, want ook een stem blijft zich ontwikkelen. Van Bos teksten zong De Groot onder meer De Vloedlijn’ en ‘Mijn Vrienden en Ik’, maar het mooiste nummer kwam vlak voor de pauze met het geheel eigen ‘De Kater’ van het album ‘De Liefde, De Wals en de Kater’, wat een verrukkelijke song is. Voor de pauze lag de nadruk op het wat lichtere werk voor het gehoor. Her en der met een lach en humor gebracht. Veel liedjes kenden een praktische introductie. Iets over wie het geschreven had en hoe de samenwerking tot stand kwamen of een anekdote daarover. Af en toe werd het wat inhoudelijker. Marcel de Groot is een gelouterde artiest, die zijn publiek met minieme middelen weet te betrekken en kan boeien van begin tot het einde. Zijn gitaarspel, op drie verschillende akoestische gitaren, is uitstekend. Zijn stem boeiend en een tikje hees met net genoeg haakjes en oogjes om het interessanter te maken. Na de pauze kwam De Groot heel erg sterk uit de startblokken met het en rustige ‘Heb Jij Dat Ook’, een prachtig heel goed getroffen lied over ouder worden en daarna een samen met zijn vader Boudewijn de Groot geschreven vrolijk lied over dementie met ‘Hoe Heet Het’. Om direct daarna, veel serieuzer en prachtig, met ‘Niets aan de Hand’ te vervolgen en ook dit was een met zijn vader geschreven nummer. Ook in de tweede helft fantastische liedjes van deze vakman. Op geen enkel moment liet hij de bal uit zijn handen vallen. Charmant en rustig met nu en dan een goede grap, zoals bijvoorbeeld ‘het liedje ‘1 minuut’, bleef de kwaliteit hoog en de opbouw uitstekend. Het zijn liedjes met fantastische teksten, met vaak een dubbele laag. Geen daarvan was mooier als ‘Woordenman’. Het liedje over wijlen Maarten van Rozendaal met wie De Groot zo vaak op het podium stond. Een indrukwekkend lied dat een mooi vervolg kreeg in ‘Christoffel’ dat beide samen schreven. Een doodstille zaal tijdens de liedjes om geen woord, geen noot te missen met een meer dan gul applaus als afsluiting van ieder lied, De afsluiting van het concert was er na het schitterende melancholische ‘Karrenspoor’ over hoe vroeger nu toch echt voorbij is. Het optreden mistte alleen de staande ovatie. Die was verdiend geweest ook na het toegift, een mooie ode aan zijn vrouw. Een heerlijk concert met een vloedgolf aan prachtige liedjes.