WINSUM – Ineens begonnen er mensen op straat voor J&A te dansen bij het einde van de show van Venus Tropicaux. De hele dag was verschroeiend warm en het werd op de klanken van de band steeds broeiender. Uiteraard waren dit over borrelende enthousiaste reacties op het optreden, maar ook was de regen gekomen en bracht verkoeling. In de verte kondigde zich al een onweer aan. Winsummerfest beleefde zijn laatste uren van de editie 2026 met een gigantische lichtshow. Het KNMI telde liefst 300.000 keer een bliksemflits in heel Nederland. Zoveel liedjes had Venus Tropicaux niet in het blok dat hen was toegewezen, maar met 14 liedjes was bij hen ook de dichtheid enorm. Bij de soundcheck bleek het trio in J&A nog vooral in het donker te staan. De fotograaf van de organisatie wees daar de techniek op. Een acrobatische act van de geluidsman bracht verbetering, maar het licht is toch ook wel een aandachtspuntje en balanceren op een barkruk geen goed idee. Het eindresultaat was er wel naar, want mooi verlicht kon Venus Tropicaux een dijk van een show in hoog tempo aan het publiek meegeven.
Venus Tropicaux is een band waarbij lekker niks hoeft. Het enige album, ‘Lycra Pants’ stamt alweer van zo’n decennium geleden. Sinds die tijd bleef het op dat gebied stil. Op het podium is de formatie gelukkig met enige regelmaat wel terug te vinden. De Rotterdamse post-punk no-wave band stond bijvoorbeeld recent nog op het podium in Vera in gezelschap van de legendarische Black Lips. Venus Tropicaux bestaat al jaren uit Shelley Emily op zang en gitaar, Shalita Dietrich op zang en bas en recenter trad Marrit Meinema toe op drums. Alle drie ervaren muzikanten uit de scene, waarbij Dietrich en Meinema ook samen in Lewsberg zitten. Het drietal combineert serieuze blikken, veel spelplezier en een stortvloed aan liedjes voor een heerlijk half uur, met die apotheose van moedertje natuur.
Water, Venus Tropicaux had behoefte aan water op het podium na de bloedhete soundcheck. Even later kwam het drietal weer in beeld met de nodige vocht en stond niets meer een optreden in de weg. Gehuld in een shirt van het Nederlands elftal ter aanmoediging van deze keer niet Feyenoord maar het nationaal belang werd door Shelley Emily ‘Juhanji Shanti’ ingezet. Lekker tweestemmig en met sterk gitaarspel en op het door Meinema op drums aangegeven tempo werd er een mooie aftrap gegeven die een prachtig vervolg kreeg in ‘Modern Babylon’ dat direct één van de hoogtepunten van de set was. Een nummer waarin Dietrich vragen stelt en de band antwoord, terwijl de vaart er steeds meer in komt. Iedereen weet van school nog wel het canon zingen. De ene helft van de klas begint, de andere helft van de klas valt in. Dit was door Venus Tropicaux fijn toegepast in het a capella begonnen ‘Skin Peeling’ dat een fijne urgentie had. Dan klapte de band met het stevige ‘Draw Me’. Venus Tropicaux is gewoon een hele fijne band. Lekkere korte bangers als ‘Consentual’ en ‘Assimilation’ dat iets kalmer is, met mooie tempowisselingen en nu en dan een oprechte boodschap zoals in ‘Palestina’ om daarna weer een mooi opgebouwd kleinood te bieden met ‘Sunyi’. Twee degelijke prima zangeressen , met nu en dan ook vocale ondersteuning van Meinema, die haar drumstel fijn weet te raken, geven de liedjes ook wat extra mee. De zanglijnen, het gebruik van meerdere zangeressen en de kwaliteit hiervan geven een meerwaarde aan de formatie. Wat heel knap is dat ondanks de stortvloed van liedjes, eigenlijk ook elke song zijn eigen karakter weet te behouden. Het wordt nooit een brei zelfs met de minieme aankondigingen en vaak gaat de band snel door in het volgende nummer. Sterk is ‘He’s Dead’. Een nummer met een fijne baslijn van Shalita Dietrich, prima zang van Shelley Emily en verrassende tempowisselingen. Tegen het einde wordt het nog mooier. Receding Hairline’ is prima, maar ‘Hamburger Girl’ is fantastisch. Uptenmpo en met een mooie robuustheid komt dit binnen. Dan donder en flitst het buiten. Verkoeling is onderweg en op de klanken van ‘Rationale’ wordt er buiten gedanst. Binnen is het vol en warm en amper ruimte voor meebewegen. De bliksem fletst fel door de lucht, maar Venus Tropicaux matcht die felheid in het afsluitende ‘Cookie’ en als de bui Winsum insluit, eindigt het optreden. Een sterke show in hoog tempo van deze Rotterdammers.