WESTEREMDEN – Hoeveel kan het tegen zitten op een toer. Op het moment dat de toerbus van Toby Beard het terrein van de Roodehaan in Westeremden op reed en de Australische zangeres een warme omhelzing had voor een bekende was dit het eindpunt van en veelbewogen toer door Europa. Een toer waarin de hele band ziek werd en optredens moest cancelen, één bandlid door het ijs zakte en daarbij zijn telefoon zag sneuvelen en nu op de valreep de uitgebroken oorlog in het Midden-Oosten is ook de terugvlucht geannuleerd en moet de band op eigen kosten, maar zien hoe ze terug in Australië komen, waar familie op hun wacht. Gelukkig was Roodehaan al een beetje thuiskomen. Een warm publiek was er voor Toby bij diens 7de optreden in Roodehaan met drie op de oude locatie en al weer het vierde op de huidige, daarna ging de reis door naar de Nederlandse familie van Beard, die deels van “Dutch decent” is, waar broodjes kroket waren beloofd. Bij al die tegenslag lukte het de Australische toch de dag te plukken. Doen wat je het liefste doet, namelijk muziek maken en dankbaar zijn dat je veilig bent, in een wereld waar zoveel het niet zijn. Toby telde haar zegeningen.
Dat eerste optreden bij Roodehaan was alweer in 2011, wat wel aangeeft dat de zangeres en kilometervreter Toby Beard al lang onderweg is. Al jaren, sinds circa 2004, boeit ze haar publiek met haar mix van folk, rock, blues en Americana soms overgoten met een sambasausje. Recent had ze de eer om op te treden met Santana. “Some mornings you wake up and just know something special is going to happen. It was an honour to meet this wonderful singer today”, vertelde de legendarische artiest zijn publiek. Dat was tijdens een tour door Duitsland in 2025 ter promotie van haar nieuwste album ‘Here With Me’. Santana is een mooie aanvulling op het lijstje Sheryl Crow, Wallis Bird, UB40, John Couger Mellancamp, The Indigo Girls en anderen waarmee ze het podium deelde. In die periode zijn er ook veel albums verschenen, aangevuld met EPO’s en Live registraties. De merch tafel biedt dan ook een keuze die reuze is. Daarop onder andere recentere albums als het live album ‘Live At The Quarry’, maar ook het in 2021 verschenen ‘What Happens To The Heart’en oudere albums als ‘Nobody Told Me’, dat ze in 2015 in Borger bij Roots on the Road presenteerde en het prachtige ‘Sleep Talk’ uit 2010.
In rap tempo werd de soundcheck gedaan en op het moment dat het publiek zijn plek had gevonden werd rustig begonnen met ‘If It Ain’t Love’ direct gevolgd door ‘Smile’, dat in Nederland beter bekend is als het liedje over haar Nederlandse opa, dat eigenlijk, en terecht, nooit ontbreekt op haar setlist. Een lekker uptempo song die de vaart in een concert brengt. In het begin moest ze even haar ei kwijt over de teleurstelling dat de terugreis was uitgesteld, maar al snel ging de focus op het spelen en er samen met het publiek er een feest van maken. In ‘Press Rewind’, een fraai duet met gitarist, bassist en pianist Jake Hatch, werd het publiek al gevraagd mee te klappen en ook later in de show was publieksparticipatie een regelmatig item. Prachtig eerste hoogtepunt was ‘Fly’ waarvoor Toby zelf achter de piano plaatsnam. Een lied geschreven tijdens een lange afstandsrelatie die langzaam uitdoofde en terwijl Toby thuis achter de piano zat te contempleren over wat ze nou moest, kwamen de eerste akkoorden en vloog een vogel haar huis binnen en knalde prompt tegen haar voorhoofd. Het gevoelige en in de emotie steeds toenemende ‘Fly’ was prachtig. Even mooi, maar meer rockende overtuigde de zangeres hierna met ‘Cyclone’. Regelmatig pakte Beard een liedje uit om wat nader toe te lichten. ‘On The Road’ gaat over haar verlangen naar de camaraderie onderweg met haar band, die naast Hatch ook bestond uit uit Jack Duffy op drums en Max Lockitt op bas en gitaar. Een mooi aanzwellende track waarin dat verlangen voelbaar werd en voor de pauze werd besloten met het steeds fellere ‘Sunday Morning’ en het gevoelige ‘Leave the Light On’. Na de pauze sloeg het misfortuin nogmaals toe. Het begon zo mooi met het stevige ‘Fall Into You’ dat iedereen weer bij de les riep, maar een snaar van de gitaar van Toby brak. Dat werd even improviseren. Lockitt verdween om de snaar te vervangen en achter de piano speelde Beard het fenomenaal mooie ‘Slow Down’ vol moeder liefde over haar zoon. Dat werd zo het hoogtepunt van de show. Lockitt was bijna klaar, maar om dat ook dat stukje tijd professioneel te vullen zong ze a capella de Janis Joplin cover ‘Mercedes Benz’ voor weer terug kon worden geschakeld naar het oorspronkelijke programma. Beard kondigde aan dat ze straks een nieuw album gaat opnemen, waarop ‘Dreamstate’ te vinden zal zijn, dat lekker vet vlot en catchy was, met Lockitt nu als gitarist in een hoofdrol. Daarna werden nog en aantal prachtige nummers gebracht als ‘Pray For Me’, het heel klein en solo begonnen ‘Typical Rebound’ dat steeds steviger en mooier werd en als afsluiter het lekkere uptempo ‘Don’t Go’ waarin nog één keer kon worden meegezongen en meegeklapt. Na het toegift met het folkrockende ‘Lay You Down’ volgde een dik verdiende staande ovatie. De merch shop? Die was in de pauze al nagenoeg leeggekocht door de Westeremdenaren om toch Toby te steunen voor al die pech.