GRONINGEN – In Nederland is Sylvie Kreusch iemand die eigenlijk nauwelijks nog introductie nodig heeft. De laatste jaren heeft ze zich in rap tempo ontwikkeld tot één van de meest graag geziene muzikale gasten van onze Belgische Zuiderburen, maar de wereld is groter dan de Lage Landen. Als je de blik over de grenzen wil werpen, dan is je presenteren op Eurosonic / Noorderslag en op Platosonic welhaast een must. Kreusch stak dus resoluut haar vinger op om haar Europese ambities kracht bij te zetten. De geboren Antwerpenaar, maar tegenwoordig in Gent domicilie houdende Kreusch is gekend voor haar prachtige sensuele filmische pop. Als je naar Groningen komt met je knisper verse plaat onder de arm, dan is optreden in Plato bij Platosonic een must, waarbij de beroemde Platotrap een decorstuk werd, waar ze gretig gebruik van maakte.
De muzikale loopbaan van Kreusch begint met de band Soldier’s Heart. Zo’n tien jaar maakt ze daarvan deel uit. Met succes, want de band wint een aantal prestigieuze prijzen en staat op mooie festivals. In 2016 slaat Kreusch andere wegen in en komt in de formatie Warhaus terecht. Een uitermate succesvolle periode, want Warhaus behoort tot de top van de Belgische scene. Naast muziek heeft ook mode, naast acteren in onder andere de film ‘Belgica’, haar aandacht. Aanvankelijk als model, maar op een gegeven moment wordt ze ook gevraagd om muziek te schrijven voor een campagne van de Belgische modeontwerper Olivier Theyskens. Het succes daarvan brengt haar in contact met onder andere Prada, maar lanceert ook haar solo carrière. Dit wordt bevestigd met het verschijnen van haar EP ‘BADA BING! BADA BOOM!’ en haar debuutalbum ‘Montbray’ in 2021. In de jaren daarna verschijnt ze op tal van podia, onder andere in de corona jaren voor een fenomenaal optreden op Noorderzon. Een gelukje voor de Groningers want door optredens tijdens Welcome to the Village en Into The Great Wide Open gaat wel een vette pandemie streep. Sindsdien is ze een regelmatige gast in Noord-Nederland en wordt ze ook later dit jaar terug verwacht in De Oosterpoort voor een show.
De muziek omschrijven van Kreusch is niet eenvoudig. Het is dromerig, maar ook sensueel. Filmisch, maar toch ook met pit. Zwoele electro met inspiratie uit de film en uit strips. Heerlijke art-pop met een flinke smeer indie. Bovenaan de trap staat haar band met onder andere op gitaar Jasper Segers en Nina Kortekaas, ook bekend van die andere uitstekende Belgische formatie Portland, op toetsen. Kreusch begint gedurfd. ‘Wild Love’ een prachtig en intens, maar ook heel klein gevoelig nummer. De frontvrouw drapeert zich, gehuld in een winterse jas, op de trap, als Kortekaas het nummer cachet geeft met haar toetsen en het langzaam aan kracht wint. Een pracht van een opener, die Plato onmiddellijk grijpt en doodstil luistert de platenzaak. ‘Shangri-La’ volgt. Voor deze showcase heeft Kreusch duidelijk gekozen voor de kleinere, maar niet minder mooie, songs, Een uitermate verleidelijk liedje door een prachtige zwoelheid, geaccentueerd door de bewegingen en zang van Kreusch die op het podium haar luisteraars weet te lokken met haar stem en even mooie presentatie als een femme fatale op de trap. Kort praat ze nu en dan de nummers aan elkaar, met vooral basis informatie, plaat, band, show op Eurosonic en dergelijke. Naast de zangeres blijft er in deze nummers ook een hoofdrol voor Kortekaas die zowel in de meezinger ‘Walk Walk’ als het afsluitende, steeds meer urgent wordende en fenomenale ‘Belle’ met haar piano de nummers kleurt en een basis legt voor de karakteristieke zang van Sylvie Kreusch. Een hele fijne ingetogen showcase, die de fans van Kreusch niets nieuws verteld. Sylvie Kreusch was heel erg Sylvie Kreusch, maar mensen die dit Belgische fenomeen nog niet kenden waren vast diep onder de indruk.