BRITSWERD – Op de stoel van toetsenist en gitarist Sander Koning prijkte het Cruijffiaanse nummer 14 in de St Joriskerk in Britswerd. Dat wekte de verwachtingen van briljant spel. Mayte Veenstra had zich nog niet getransformeerd tot Mayte en snackte nog even op wat walnoten, terwijl het duo probeerde de juiste balans te vinden voor het laatste optreden van de Tjerketour 2026 waarbij een Friese artiest tal van kerken op het Friese platteland bezoekt voor een laagdrempelig optreden. Twee week geleden trad Mayte nog op voor het Koninklijk paar in Dokkum, maar vandaag was het publiek misschien nog wel belangrijker. De stoelen waren niet aan te slepen, zoveel mensen dromden de fraaie kerk binnen voor een plekje. Het optreden ging van start en op het moment dat Mayte het eerst het publiek inkeek ontwaarde ze Beppe. “Hé Beppe!” en even later zag ze dast er nog meer vrienden en familie in de kerkbankjes. Britswerd ligt op twee of drie steenworpen afstand van Húns, de plek waar Veenstra opgroeide als Amsterdamse en dus trok het optreden in de uit gele Friese moppen opgetrokken kerk uit de 12de eeuw een gemêleerd publiek. De kerk rees na afloop op in een ovationele staande ovatie. Meer dan terecht, want het duo maakte er iets prachtigs van. Cruijff zou zeggen: “Maar dat is logisch.”
De ster van Mayte gaat als een komeet. Het jaar is amper halverwege en ze heeft haar debuut EP uitgebracht, opgetreden tijdens Koningsdag voor de Koning en Koningin, ze stond op diverse Bevrijdingsfestivals, heeft ze de Tjerketour gedaan die ze in Grins definitief besluit tijdens twee shows in de kerk van Krewerd voor het festival Terug naar het Begin en is geselecteerd voor de Popronde die haar het hele najaar door het ganse land zal voeren en dat terwijl de zangeres amper haar twintigste levensjaar is ingegaan. Begonnen in het theater werd muziek en het schrijven van liedjes steeds belangrijker. Vanaf haar 18de is Mayte steeds prominenter aan de weg beginnen te timmeren en dat resulteerde al in een zeer succesvol 2025 met onder meer een prachtige show tijdens Simmerdeis in Drachten, waar ze met haar volledige band stond. Tijdens de Tsjerketour was van deze band alleen Sander Koning meegenomen, Koning verdiende eerder zijn sporen bij Het Kanaal, Mijke Eryng en Vera’s Charm.
De kerk was tot de nok gevuld. Alleen op de eerste rij waren nog een enkele stoel beschikbaar. Koning kuierde door het middenpad naar het podium, pakte zijn gitaar en zette ‘Nimmen (Sûnder Dy) in waarna al snel Mayte zich bij hem voegde. Een rustige opening, die al snel erg intens aanvoelde en waarbij dat alleen maar meer werd in deze mooie song. Direct ging het duo door in ‘It Dúnset in My’ dat vlotter was en met donker gitaarspel van Koning een mooie gedrevenheid kreeg waar de fraaie zang van Mayte op kon leunen. Na het verwelkomen van Beppe en de rest van het publiek werd het prachtig met ‘Nim Op’. Een kalm opgebouwd nummer dat erg mooi in de emotie zat en met een stukje a capella zang net dat duwtje kreeg wat het fantastisch maakte. Zo’n moment dat de zang van Mayte zich heel puur en prachtig liet aanhoren. Regelmatig maakt ze gebruik van effecten op haar zang, maar eigenlijk heeft ze dat helemaal niet zoveel nodig. Een aantal maal pakte dat geweldig uit, maar soms had het best minder gemogen. Het werd gevolgd door nog zo’n gevoelig nummer ‘Snie’ met Koning op stoel nummer 14 achter de toetsen. Eigenlijk overtuigden de liedjes van Mayte allemaal. Het donkere, wat zwaardere met een beat, ‘100 Fûgels’ was weer prachtig intens om dan weer in het kleine ‘Prate’ met een lastige bas, weer een heel andere kant te laten zien. Daarna schitterde het duo weer in het sensibele ‘Skurte’. Mayte toonde zich ook een leuke spontane vertelster, maar mag in haar introducties best wat dieper ingaan op haar liedjes en met een Tsjerketour is het ook leuk om te horen wat de St Joriskerk of één van die andere prachtige inspirerende plekken haar vertelde of wat ze ervaren heeft tijdens de tour. Omfloers was ‘Fielsto?’ één van de mooiste liedjes deze dag waarna ‘Astronaut’ heel klein en fragiel begon, maar steeds meer aanzwelt en steviger werd en de zang de hoogte in ging. Nog zo’n hoogtepunt met melancholische ‘Lêste Simmerdei’ waarna de kast nog weer volledig werd open getrokken met het rockende ‘Allinnich’. Een prachtig optreden op een magische plek vol historie. Mayte was op dreef en bewees, geen mens was tijdens het zingen de kerk uitgegaan en een ovationele staande ovatie vertelde de rest. Een meer dan volwassen artieste op haar best in Britswerd.