Loading...
EurosonicInterviews 2026

Sodl: “Ik gooi mijn rode, bloederige hart in de menigte”

Foto: Michelle Rassnitzer

WENEN – De stad ademt muziek. Wenen waar menig grote componist floreerde, maar die nu ook een boeiende popscene heeft. Uit deze stad komt Sodl naar Eurosonic / Noorderslag in Groningen om zich te presenteren. Het showcase festival weet zelf over de Indie Rock artieste te vertellen: “Sinds Sodl op een pianokruk kon zitten, schrijft ze muziek. Tussen de schelle elektrische gitaar en de Russische accordeon creëert de Oostenrijkse artiest een spanning van woede en warmte, gekruid met een vleugje Fiona Apple, Mitski en Alice Phoebe Lou. In 2020 werd ze ontdekt door radiostation FM4 en sindsdien zwiert ze van podium naar podium. Haar zelfgeproduceerde debuutalbum Sheepman toont contrasten én dat viert ze. Een koorddans tussen sprookjesachtig escapisme en directe confrontatie.” Anja Sodnikar de artiest die als Sodl op het podium staat speelt haar showcase op vrijdag 16 januari in Huize Maas.

“Wenen heeft een fantastische en diverse gemeenschap voor indie, alternatieve en rockmuziek, begint Sodl haar verhaal in de stad waar ze woont. “Heel doe-het-zelf en onafhankelijk muzikanten. Verhuizen naar Wenen na mijn jeugd in de Alpenvoorlanden heeft een grote invloed gehad op mij en mijn schrijven. In Wenen kan ik met de tram reizen en verhalen verzinnen over alles wat ik zie.” Dan kijkt ze even voor zich uit in de verte en klinkt het melancholisch “Ik mis de bergen wel, maar ik kan ze nog steeds af en toe bezoeken.” Sodl zal dan ook blij zijn dat Huize Maas op steenworpafstand ligt van het begin van de Noordelijke heuvelketen De Hondsrug, maar daar zal ze in praktijk weinig van merken.

De stap naar de jeugd in de Alpenvoorlanden is dan snel gezet. “Muziek is altijd al een onderdeel van mijn leven geweest, al sinds mijn kindertijd. Niemand in mijn familie is professioneel muzikant, maar muziek was altijd belangrijk en mijn ouders moedigden mijn broers, zussen en mij aan om een instrument te leren spelen. Eigenlijk had ik niet veel aanmoediging nodig, want ik wilde dolgraag accordeon leren spelen toen ik een jaar of zes, zeven was. Ik oefende dag en nacht en ging er helemaal in op. Voordat ik naar de muziekschool ging, verzon ik melodieën en verhalen op de piano van mijn zus. Proberen om van de muziek mijn vak te maken was eigenlijk geen bewuste keuze; ik wilde gewoon muziek maken en dat luid en duidelijk doen, met mijn band, voor een publiek. En naarmate ik ermee doorging, ben ik hier terechtgekomen,” lacht Sodl met en grote grijns.

“Ik werd enorm beïnvloed door mijn broers en zussen in de ontwikkeling van mijn muzieksmaak. Als tieners zetten zij vroeger hun afspeellijsten op mijn mp3-speler toen ik klein was. Daardoor ben ik altijd al aangetrokken geweest tot muziek uit de jaren 60 en 90. Toen ik begon met zingen en gitaarspelen, maakten de meeste van mijn vrienden punkmuziek en raakte ik ook erg geïnspireerd door het rauwe, ongepolijste geluid.” Al vroeg begon ze met het schrijven van eigen melodieën en teksten. Nu stelt ze laconiek over haar songwriting: “Ik heb geen specifieke onderwerpen, gewoon alles wat me raakt en eerlijk gezegd, er is niet veel dat me onberoerd laat, komt in aanmerking voor een lied.

Dit jaar verscheen het album ‘Sheepman’, de opvolger van de EP ‘Flowers on the Moon’. “’Sheepman’ is een zelfgeproduceerd album en ik omschrijf het altijd als een evenwichtsoefening tussen sprookjesachtige escapisme en feministische protesten. Ik had geen specifieke doelen, alleen een heleboel liedjes, en ik koos de nummers die goed bij elkaar pasten op een vinylplaat. De nummers variëren van zachte, folkachtige melodieën tot alternatieve rock. Het is een kleurrijke en rauwe verzameling van wat ik in mijn tienerjaren schreef.”

“Voor mij is optreden het de meest intrigerende manier om contact te maken met vreemden,” gaat het gesprek dan via optreden richting haar showcase in Groningen bij Eurosonic / Noorderslag. “Ik word echt geraakt door hoe mensen reageren, maar tegelijkertijd moet je dat allemaal een beetje van je afzetten en gewoon plezier hebben met je band op het podium. Optreden voelt heel kwetsbaar, niet op een negatieve manier, maar je moet wel je energieverbruik in de gaten houden. Ik ben gewoon heel blij dat ik er ben, dat ik mag optreden tijdens Eurosonic. Ik heb geen specifieke verwachtingen. Ik ga in maart 2026 voor het eerst op tournee in Duitsland en ik zou graag meer concerten buiten Oostenrijk willen geven.” Hoe gaat ze dan die buitenlandse podia overtuigen en waarom moet iedereen naar op 16 januari voor haar showcase naar Huize Maas komen. “Je moet absoluut komen, want je mag verwachten dat ik mijn rode, bloederige hart in de menigte gooi. Bloed spat overal. Een puinhoop. En we spelen ook nog onuitgebrachte nummers”, giegelt Sodl ter besluit. “Alle goeds, zie je in Groningen”, wuift ze dan ter afscheid.