AMEN – Over de schouder van Lucinda Zoutendijk, op het podium beter bekend als Lucinda Legaspi, kijkt wijlen Jan de Haan vanaf zijn plekje aan de wand mee. De zo betreurde programmeur van De Amer in Amen was een liefhebber van de blues, maar nog meer een groot connaisseur van karakteristieke vrouwenstemmen. Legaspi, de leadzangeres van Five Dollar Shake waarmee De Amer het muzikale jaar 2026 opende, heeft zo’n krachtige, emotionele en karakteristieke stem. In de pauze voelt het dan nog sterker of De Haan je even aanschiet om te informeren of jij het ook zo mooi vindt. Jan de Haan was niet de enige die niet meer onder ons is, maar toch nadrukkelijk aanwezig was. De partner van Lucinda Legaspi is recent plots overleden. Tot de absolute hoogtepunten van dit optreden hoorden twee nummers die ze schreef over haar verlies. Erg dapper, want dit was één van de eerste keren dat Five Dollar Shake sindsdien op het podium stond en de eerste keer dat de zangeres deze nummers voor een publiek zong, met nog een bijrol voor Mick Jagger. Nog niet zo heel lang geleden stond de Amerikaanse zangeres Kyshona op het zelfde podium. Iemand die ook te maken heeft gehad met verlies en rouw. Zij leerde haar publiek dat zolang je de naam van dierbaren die niet meer onder ons zijn blijft uitspreken, zolang je over hen blijft praten, ze toch nog steeds een beetje bij ons zijn. Woorden die deze avond werden geaccentueerd.
Direct na optreden van Five Dollar Shake tijdens de Penguin Showcases, onderdeel van het Eurosonic gebeuren, in 2024 verscheen het eerste berichtje in de mailbox van de huidige programmeurs van De Amer dat deze Utrechtse formatie toch wel erg goed in De Amer zou passen. Dat was nog voor het album ‘Bigger Heart’ verscheen, als opvolger van de EP ‘1,2,3,4…’ en commercieel nog niet haalbaar. Dat veranderde nadat de plaat, waarop Legaspi haar scheiding verwerkt, goed werd ontvangen. De band de Dutch Blues Challenge in 2024 won, de Zwarte Cross en in 2025 in Groningen Rhythm & Blues Night aandeed en de reputatie als één van de beste jonge bluesbands zich vormde. In 2025 verscheen ook een live album. Het winterachtige weer dreigde nog roet in het eten te gooien, maar de band vertrok zeer tijdig uit de domstad en de reis richting Hondsrug verliep voorspoedig, zodat op het moment dat de eerste gasten van het nieuwe jaar binnenstroomden De Amer binnen stroomden de band relaxt aan de roetloze maaltijd zat, klaar om het muzikale jaar 2026 glans te gaan geven.
Het debuut van Five Dollar Shake in De Amer was lekker stevig met het mooie ‘Settle for Less. Een nummer van het eerste album en aan alles is te merken dat deze song comfortabel voor de formatie is. Iedereen weet hoe het beste uit dit lied naar boven te halen en hiermee het optreden een prima start te geven, ook nadat de band even wat minder op het podium heeft gestaan. Naast Lucinda Legaspi bestaat de band uit Marja Silvertant op bas, de nieuwste aanwinst op de transfermarkt Allert van Westen op gitaar, Bas van der Starre op toetsen en de drummer is Jelmer de Haas. Na deze prima start ging het verder met het mooie ‘Sit With It’. Fraai opgebouwd met expressieve zang en een compliment voor Jelmer de Haas die in De Amer, met ingetogen spel, precies het juiste balans wist te vinden en dat ook het hele concert vasthield in de toch kleine ruimte op de deel. Allert van Westen zette ‘Bad Bad’ in dat iets rustiger was en steeds intenser werd. De piano De Amer is bespeelt door grootmeesters in het vak en ook Bas van der Starre voegde zijn naam daarbij, terwijl hij met bassist Marja Silvertant ‘Midas’ inkleurde. In het midden van de eerste set regende het even hoogtepunten. Het prachtige ‘More Than Enough’ en het urgente ‘You’re Gonna Break Me’ waren fantastisch. Een aantal nummers werd, soms wat zenuwachtig, maar toch uitstekend geïntroduceerd door Legaspi. Het nummer ‘Astronaut’ bijvoorbeeld ging over haar zoon en, zoals bij veel songs, voelde je dat het persoonlijk was en dicht bij haar staat. Via het mooie, nieuwe en weer zo intense ‘Love Hard’ en ‘Love You Like You Were Mine’ werd de pauze bereikt, maar na de pauze ging in het zelfde tempo door met ‘Hell Bent’ en het schitterende ‘Wrong by Me’. Hierna vloeiden de tranen. De volgende twee nummers, zo kondigde de zangeres aan, had ze geschreven voor en over haar overleden partner. ‘Hold Fast’ was prachtig en enorm oprecht met gevoelige zang en ditto tekst. Een vinger ging omhoog in de zaal voor ze het tweede nummer konden inzetten. Of ze ook Rolling Stones covers hadden. Ongepast, maar dat was de betreffende man niet te verwijten en het brak ook even de spanning van het moment. Het gaf ook weer een mooie aanloop om de droefheid die heel gevoelig was in ‘Multiverse’ nog beter te kunnen plaatsen. Via ‘Go!’ en ‘het rustigere ‘I Can Do It Myself’ naderde alweer het einde van de show. Het meer ingetogen spel had als voordeel dat de teksten nog beter tot zijn recht kwamen. Daarna nog even uitpakken met ‘Seeing Red’ en een mooi statement met ‘Let It Get You Down’ over hoe de aandacht in de politiek zeker niet bij de cultuursector is en dat het misschien verleidelijk is om het hoofd te buigen, maar dat je dat vooral niet moet doen. Een staande ovatie was meer dan terecht. Als toegift en uitsmijter ‘Mother’ en hopelijk een snel weerzien met die nieuwe plaat. Een betere opening van het nieuwe jaar kon De Amer zich niet wensen.