GRONINGEN – De omstandigheden in de draaibar van De Drie Gezusters tijdens Pinguin Showecases waren niet in het voordeel van Sabine met haar band. Tijdens het optreden liep een man naar de gastheer toe, want het geluid was verre van optimaal en vooral de zang verdronk in het grotere verhaal en of dat niet wat bijgesteld kon worden. De gastheer liep onmiddellijk naar de techniek, die enkele knoppen draaide, maar verre van ideaal bleef het. Dat was jammer, want zo is het moeilijk om een beeld te krijgen tijdens een showcase van een artiest die zich toch tot het uiterste bleef inzetten om zich aan het publiek te presenteren.
Sabine Koch studeerde onlangs af aan het Conservatorium in Groningen. Ze liet voor het eerst van zich horen met haar debuutsingle ‘Ik Wil Verliezen’ geschreven tijdens een les op het conservatorium. Sindsdien heeft ze veel aandacht in de media gekregen en is een rijzende ster in de Groninger popscene met haar Nederlandstalig werk. Haar teksten met boodschap combineert ze met een beat geïnspireerd door electro. Het is vrolijk, het is energiek, maar Sabine heeft ook echt wat te vertellen, waardoor het ook de moeite waard is intensief naar haar liedjes te luisteren. Het is vooral dat laatste onderdeel wat wegviel op Pinguin Showcases.
Sabina met haar band begonnen ingetogen aan hun showcase. Met ‘Regen’, maar dat nummer werd allengs steviger en vooral de drums kwamen steeds heftiger door, waardoor vooral de zang hard moest werken om nog hoorbaar te zijn. Lekker fel volgde ‘Scherven van Glas’ en met ‘Nachtvlinder’ werd het zelfs heel erg mooi, juist ook omdat dit een wat rustigere song was, waardoor alles beter in evenwicht klonk. Aanvankelijk leek het woordje van de gastheer toch de juiste uitwerking te hebben gehad, want ook in ‘Als ik naar je kijk’ kwam de zang prima door. Mooi hoog en intens was de tekst uitstekend verstaanbaar en was het mooi in de emotie. Daarna was het een beetje in of out. Soms klonk het prima, soms werd het weer een brei. Het lekkere carnaval was vooral een feestje voor de drums en de gitaar en ook ‘Laat me Los’ was prima voor met het uptempo ‘Kunstenaar’ het midden gedeelte van de set werd afgesloten. Het einde van de showcase was prima. In ‘Alles of Niets meer’ was erg gevoelig en zat mooi in die emotie. Het lied werd prima opgebouwd en kreeg zelfs wat publieksparticipatie. Daarna werd met uptempo en robuustere ‘Ik Wil Verliezen’. De omstandigheden zaten niet mee, maar desondanks slaagde Sabine erin om toch haar publiek te overtuigen dat, als alles wat meer meezit, toch weer de tijd te nemen om het goed te beluisteren en je te laten meevoeren met haar enthousiasme.