AMEN – De uitdaging van een voorprogramma is, dat het publiek eigenlijk niet per se voor hem komt. De kans is dat je met een goede show, ook veel nieuwe fans kunt winnen. Luc Mats greep in De Amer in Amen die kans. De jonge singer songwriter toonde zich uitstekend en charmant en bracht op het podium zijn liedjes tot leven bij de show met Inge Lamboo als headliner. Een prima optreden van de nog erg jonge artiest die hem wel in het vizier bracht bij alle aanwezigen, waaronder een aantal mensen die al fan waren.
De inwoners van Zwolle hebben als opmerkelijk bijnaam de “Blauwvingers’. De naam heeft verschillende interpretaties, maar in dit specifieke geval stellen we maar dat het te maken heeft met het verkopen van het klokkenspel aan Kampen, die betaalde met koperen munten en bij het tellen van dat geld kleurden de vingers blauw. Waar de stad dus al vroeg de muziek verkocht is het een klein mirakel dat uit Zwolle zoveel muzikanten komen. De onsterfelijke Herman Brood bijvoorbeeld is geboren in Zwolle en hiphopformatie Opgezwolle en ook Tangarine heeft Zwolle als geboorteplaats in het paspoort staan. Luc Mats woont ook in Zwolle. Bij de ontwikkeling van muzikaal talent is een goed podium fundamenteel. Wellicht zijn, vele eeuwen later, die koperen duiten wel in het budget van Hedon, het popcentrum van Zwolle terecht gekomen en kon blauwvinger Luc Mats hier zijn eerste EP ‘Endless Ride’. Mats werd bekend door zijn succes in de Kunstbende en nam een volgende stap door het studeren aan de Rockacademie.
Jong met ervaring, elke werkgever staat erom te springen. Luc Mats is nog piepjong, maar eigenlijk bleek daar weinig van op het podium van De Amer. Prima liedjes die hij op charmante wijze met aankondigingen aan elkaar knoopte. Uiteraard waren er nog wel wat puntjes die her en der op de i gezet konden worden, maar het was een prima kennismaking. Mats opende met ‘Louder”. Uptempo liet hij gelijk horen over prima zang te beschikken en ook de emotie daarin door te laten klinken. Een eerste indruk die hij bevestigde in ‘The Way I’M loving You’ dat heerlijk intens was met de nodige gevoeligheid. De Singer Songwriter bouwde mooi op, want in ‘Like I Wood’ ging het tempo er nog verder uit en ontvouwde zich een ingetogen sad song die indruk maakte. Mats leek zich steeds meer te settelen op de bühne en had goed nagedacht over zijn set opbouw die natuurlijk was en de liedjes fraai kaderde, waardoor elk liedje zijn eigen persoonlijkheid hield. Soms kan er nog ergens iets aan de tekst worden gesleuteld. Voor het titelnummer van zijn EP ‘Endless Ride’ ging het tempo weer omhoog en riep hij het publiek in om hem vocaal te assisteren. De reactie die hij vroeg kreeg hij. Verrassen deed Luc Mats met zijn interpretatie van ‘I Wanna Dance With Somebody’ van Witney Houston. Een prima singer songwriter versie van dit iconische nummer en de manier waarop je dit soort songs die iedereen kent, toch in je voordeel kunt gebruiken, helemaal toen het publiek weer mocht meezingen en het toch klein en ingetogen bleef. Het mooiste nummer van de show was ‘Leave Me Be’ waarin hij weer prachtig zijn gevoel liet doorklinken in het nummer, waardoor het prangend werd en een mooie opbouw had. Die mooie opbouw kwam ook terug in zijn stevigere afsluiting met ‘To Be Wanted’, een nieuw nummer. De basis is er. Mats is op het toneel een prima prater, maar mag nu nog wat inhoudelijker worden en sommige liedjes kunnen best nog iets extra’s gebruiken aan instrumentatie om nu en dan accenten te zetten, maar omdat hij solo stond was dat niet aanwezig. Als hij in zichzelf blijft investeren en het fundament weet uit te bouwen kan hier zomaar een hele fijne artiest uit voortkomen.