GRONINGEN – In korte tijd heeft de Groninger formatie In Good Spirit naam opgebouwd. Voor de meeste bezoekers van het optreden van Julianna Riolino in Vera in Groningen zal de band echter nog onbekend zijn geweest. Daar brachten Karīna Aizsila, Bozhan Kadiev en Myles-Domino Church snel verandering in. Een sterk optreden met intelligent opgebouwde liedjes en veel intensiteit maakte indruk. Een ovationeel applaus viel In Good Spirit dan ook ten deel na de show.
De oorsprong van de band ligt op de Minerva Art Academy in Groningen. Hier ontmoeten de Letse Karīna Aizsila die zingt en op gitaar, uit Bulgarije Bozhan Kadiev op bas en gitaar en Myles-Domino Church op zang, gitaar en ukelele uit de Verenigde Staten elkaar en sloeg de muzikale vonk over. In 2025 brengt de formatie twee singles uit, na in 2024 de eerste stapjes te hebben gezet, en verrast dan met het uitstekende album ‘Comfort on its knees’ waarop ze hun donkere koortsige folk presenteren. Ondanks de prille historie van het drietal hebben ze toch al een zeer fraai live track-record. Meerdere malen, downstage en op het hoofdpodium, stond de band al in Vera. Grunnsonic en andere omlijstende evenementen tijdens Eurosonic / Noorderslag werden aangedaan, maar ook het Noordergloed festival, een optreden voor Bulgaarse gemeenschap en een dag na het optreden in Vera reist de band noordoostelijk om zich te presenteren op het festival Hongerige Wolf. Het toetje dit jaar moet dan nog komen. In Good Spirit is geselecteerd voor de Popronde en kan zich dan in heel Nederland komen voorstellen.
De koortsige intense folk die In Good Spirit beloofde, werd onmiddellijk geleverd. ‘Combine with Me’ begon nog rustig, maar al snel werd de intensiteit opgevoerd, waarbij de zang van Myles-Domino Church flink helpt, want dat is in zijn stem ingebakken en onderdrukt hij zeker niet. Dit wordt ondersteunt met een sterke dominante baslijn en de stem van Karīna Aizsila die zich voegt bij het geheel. Het tweede nummer op de setlist is ‘Now You Grow in the Distance’. Een mooi contrast tussen de kalme tweestemmige zang, waarbij Karīna Aizsila iets meer de lead heeft, en de vlotte sound, waarbij een fraai ruimtelijk effect wordt bereikt. De track vloeit over in ‘Quiet Are My Days’, dat een mooie prangende gevoeligheid heeft. In dit nummer komen heel helder de fraai opgebouwde zanglijnen naar voren die In Good Spirits eigenlijk steeds toont. Beide vocalisten spelen een eigen rol, draaien om elkaar heen, versterken elkaar, komen samen om dan weer uit te vliegen. Het ene nummer is Church iets meer op de voorgrond, het volgende zijn vrouwelijke tegenhanger. Op heel mooie wijze wordt zo optimaal mogelijk gebruik gemaakt van het feit dat er twee prima zangers in de band zitten. Prachtig is ‘Outtake’, het kleine en gevoelige lied maakt indruk. Een ander prima punt is de opbouw in veel liedjes. ‘Brother Please’ komt traag en stemmig uit de startblokken, maar wint aan vaart en met de mooie 2-stemmige zang en prima gitaaraccenten, is dit ook een hoogtepunt. Nu en dan komt de ukelele te voorschijn, die in het rustig verhalende ‘Oh Why’ in de handen van Church een hoofdrol speelt. Regelmatig worden instrumenten geruild of aan elkaar doorgegeven. Prima, maar het geeft wel een bepaalde drukte op het podium. Bozhan Kadiev zet dan met een donker basintro de sfeer voor ‘Not a Given’. Traag en melancholisch komt het nummer tot ontplooiing tot ineens een fluitje zich door de donkerte snijdt en het nummer vlotter en lichter wordt, met weer die prima zang. Het eindigt lekker uptempo en met een aansprekende prangende intensiteit met ‘Stationary Things’ en een groot applaus. De band moet nog groeien in de aankondigingen, soms even iets vertellen over een nummer, maar wel een deelnemer tijdens de Popronde om ook op de ‘moet ik gaan zien’ lijstjes te zetten, bewees de band in Vera.