EMMEN – Twee heren overleggen in De Drie Paardjes in Emmen wat ze willen drinken als ze wachten op de show van Coos. Een lekker bruin biertje misschien? Nee, dan is bier van de tap toch smakelijker. Uiteindelijk valt, als Coos zich klaar maakt met haar band voor haar Popronde showcase, de keuze op een pikketanussie. Maar dan wel een ouwe, want die is lekkerder dan een jonge. Als één van beide heren naar bar gaat, keurig twee koffiekoppen meenemende die nog op de tafel stonden achtergelaten door andere Drie Paardjes bezoekers, went de ander zich naar zijn buurman. “Een pikketanussie ”, rolt hem met voorpret van de tong alsof hij de jenever al proeft. “Hij zal wel korenwijn meenemen”, grijnst hij. Hij wist niet dat de Popronde er was en net waren ze bij een act die nogal zweverig stond te kwelen, niet zijn ding en of de buurman Coos kon. “Ingeluisterd dus”, constateert hij bioj een bevestigend antwoord en na die respons begint hij aan zijn levensverhaal en hoe dat leven in duigen ligt door criminelen. Dat begint hij met de kanttekening dat criminaliteit alle kleuren grijs kent en tot in de hoogste kringen voorkomt. De kaders zijn gezet en als hij dan verder wil gaan zet Coos in en komt zijn kompaan terug met zijn drankje. Direct draait hij zich om en luistert attent en enthousiast tot het einde. Een cliffhanger dus.
Coos is de band rondom singer songwriter Coos Veldpaus. Een jong gezelschap dat toch al twee EP’s op de wereld zette. In 2023 werd de debuut EP van Coos ‘Turning Pages’ uitgebracht en in 2024 werden muziekliefhebbers aangenaam verrast met de EP ‘Not That Deep’. Het optreden in Emmen is heel speciaal, want niet alleen is het na 30 optredens de laatste reguliere showcase van Coos en volgt nog slechts het slotakkoord in Amsterdam. Het is ook de dag dat ‘The Next Time We Meet’ door de act uit Utrecht wordt gelanceerd. De tweede single in korte tijd want nog maar pas verscheen de single ‘Every Word’. Het gezelschap bestaat uit 6 personen, maar in De Drie paardjes is de band verschenen in klein comité. Naast Coos zijn dat Eline Heemskerk op viool, Jet Alink op toetsen en gitarist Tinko Boddendijk.
Het lied waarmee Coos zo ruw dat levensverhaal verstoorde is het a capella ingezette en ingetogen ‘Cross the Line’. Een nummer dat direct de kwaliteiten van de band toont. Prachtige harmonieën, mooie zanglijnen en het verhaal voorop bij een bescheiden band, die steeds het liedje belangrijker maakt dan zichzelf. Die eigenschappen zijn ook te beluisteren in ‘Not That Deep’ dat Coos solo inzet voor de band zich erbij voegt. Wie kent The Strokes, informeert de frontvrouw. De levensverhalist knikt enthousiast. “Dan zal je dit nummer vast mooi vinden.” In de geest van de Amerikaanse band rondom Julian Casablancas brengt Coos ‘The Adults’ een erg mooi nummer met een mooie opbouw en dat zelfde kan gezegd worden van het . Rustige ‘Glimpse’ waar de zang weer de hoofdrol speelt. Het eerste echte hoogtepunt is ‘Every Word’. De gitaar van Tinko Boddendijk kleurt dit nummer dat groeit in de emotie en al snel een prachtige intensiteit krijgt, die beklijft. Een opkikker die nodig is na een aantal wat rustigere songs. Dat geeft ook de ruimte aan de weemoed in ‘Circles’ dat klein en gevoelig is met de toetsen van Jet Alink in een hoofdrol. Het is altijd een goede strategie voor een Poprondeband om het zwaartepunt in het midden te leggen om laatkomers en eerder weggaanders ook te bereiken. Coos heeft dat begrepen, want ook met ‘Alter Ego’ is er een nummer dat de aantekening hoogtepunt krijgt. De zang is deels driestemmig als Coos. Eline Heemskerk en Jet Alink hun stemmen aan elkaar linken en dat wordt het steevast prachtig. In dit tragere nummer krijgt die pracht ook de ruimte om te groeien. Voor ‘Turn the Volume’ zijn de elektrische gitaar van Boddendijk en de akoestische van Coos die je samen mee het nummer in nemen in dit gevoelige stuk. Uiteraard ontbreekt de nieuwe single niet en wordt mooi aangekondigd. Zo vlak voor het einde deelt de prima sprekende Coos haar bedankjes uit, wijst op de merch en stelt haar bandleden voor, maar mag nu en dan ook best wat dieper ingaan op de achtergrond van een liedje. Dan gaat het tempo nog even omhoog in ‘Tied to You’. Een slotakkoord is er dan met ‘Turning Pages’. Liefst vierstemmig en ingetogen maar met veel gevoel gebracht is dit een prachtig einde van een mooie showcase. Coos deelde een muzikaal visitekaartje uit.