GRONINGEN – Er was enige bezorgdheid onder mensen die een sneakpeak op de setlist van Den Der Hale in Vera wierpen. Op de agenda voor het optreden van de mysterieuze Zweden stonden maar 5 agenda punten. Wie ze eerder had gezien, bijvoorbeeld bij hun Eurosonic / Noorderslag optreden in 2024 eveneens in Vera in Groningen, wist echter dat de band is gespecialiseerd in songs die minuten lang zich opbouwen tot verreikende en intense soundscapes. Vijf nummers was meer dan genoeg voor een uur genieten van Den Der Hale. Het werd een welhaast fysieke ervaring, waarbij een muur van geluid dermate doordrong in je gevoel dat het de botten deed trillen op de maat van de muziek en je meenam in de donkere wereld die Den Der Hale in Groningen opbouwde.
Den Der Hale toert nu met het derde album ‘Larking About’ van de band. Het album is in maart van dit jaar op de markt gebracht. Aanvankelijk hield de band nog vast aan een meer traditionele opzet, maar voor dit nieuwe album, mede ingegeven door wijzigingen onder de leden van de band ligt nu meer de nadruk op tape loops, resampling en akoestische instrumentatie om de soundscapes op te bouwen. De band debuteerde met het album ‘Harysha’ in 2021 en ten tijde van Eurosonic was net hun tweede album ‘Pastoral Light’ verschenen. Opgericht als kwintet in 2019 in Zuid Zweden om precies te zijn in en om Malmö vonden vijf muzikanten elkaar in hun liefde voor alternative post-psych rock met een basis in folk. In Vera stonden Pontus Lindskogen op vocals en gitaar, Max Bredberg op gitaar, Ejner Pedersen Trenter op drums en Mimosa Baker op keyboards en zang, op het podium om een ervaring te bieden aan het publiek.
Met een donker aanzwellen kondigde zich het begin van het optreden aan met ‘Under Jord’. Het aanzwellen ontwikkelde zich traag en beklemmend tot een alles omvattende deken van geluid, waarin met de nodige distorsie de stem van Mimosa Baker uit onttrok. In dik tien minuten werd met kleine graduaties en minuscule wendingen toch een hele intrigerende wereld opgebouwd. Een beat kondigde daarna ‘Silphium’ aan. Een mooie donkere opbouw, waarin het geduldig steeds meer nader kwam en er steeds meer aan werd toegevoegd, waardoor een palet aan geluid ontstond, voor de stem van Mimosa Baker langzaam er door heen begon te dringen. Aanvankelijk voegde ze zich bij het geluid, waarna het stemgeluid steeds bepalender werd en mee hield de sfeer te scheppen. Deze compositie werd langzaam steviger met nu en dan flitsen van felheid en uitbarstingen van geluid, waarbij de aangehouden beat de constante was. De eerste twee tracks waren afkomstig van ‘Larking About’, maar hierna werd met ‘To Be Crude’ terug gegrepen op ander materiaal. Een robuust donker en weemoedige song, vooral dankzij het drumwerk van Ejner Pedersen Trenter, die in dit nummer een glansrol had. Op het podium tussen de songs hulden de Zweden zich in stilzwijgen. Van het ene nummer werd overgegaan, in spaarzame belichting om een zware donkere nummers te benadrukken, naar het volgende. Het sonische avontuur ging verder met de mooiste track van de avond. ‘The Frail’, tweestemmig gebracht door Baker en Pontus Lindskogen, had een heerlijke urgentie en prachtige intensiteit. Ook in deze song een erg fraaie opbouw, waardoor het gordijn van de wereld van Den Der Hale steeds een beetje werd opengetrokken en het publiek nu en dan een flard door de mistvlagen en de duisternis zag van het moois dat er achter schuilging. Het was ook het kortste nummer op de setlist. Besloten werd met een nummer dat als ‘Kraut’ op de setlist was neergekrabbeld. Ferm werd de opening neergezet waarna het steeds opzwepender werd en vooral de zang van Mimosa Baker nog een keer imponeerde in de grootsheid die nu werd opgebouwd als een muur van geluid. Met een verlegen zwaai verdween de band in coulissen en was het voorbij. Een prachtig spektakel, maar ook een optreden welke vragen oproept en noopt tot reflectie.