GRONINGEN – Het was wellicht de meest fundamentele aankondiging van een liedje tijdens Platosonic en zelfs het hele Eurosonic / Noorderslag gebeuren in Groningen. Een liedje aankondigen met “It’s A Song”. Genoeg gezegd, meer aankondiging was niet nodig. De nieuwste Ierse boyband Soft Launch heeft een ruige periode met de nodige commotie achter zich met een aantijging van wangedrag en de niet zo handige reacties als antwoord hierop. Een zaak waarin nog veel onduidelijk is en die zich vast verder zal ontwikkelen. Soft Launch wil het nieuwe jaar goed in gaan door zich aan Europa te presenteren. De band is vooral bekend geworden in het kielzog van Declan McKenna, waarvan een aantal leden ook in diens begeleidingsband zitten. In Groningen was het vliegen op eigen vleugels. Dat deed Soft Launch naar behoren met zijn art pop en indie pop.
Soft Launch bestaat uit Josh McClorey, Henry Pearce, Conor Price, Benedict Quinn en Ben Limmer. Ze varen onder Ierse vlag, maar opereren vanuit Londen. De leden delen echter wel allemaal een Ierse achtergrond. De band werd gevormd in 2022 en brachten toen ook hun eerste single ‘Cartwright’ uit. De band is een soort vervolg van The Strypes. Josh McClorey maakte deel uit van deze succesvolle Ierse band en nadat de formatie van het podium verdween zocht hij wat nieuws. In de tussenliggende periode, had hij succes als songwriter en muzikant voor anderen en werkte met tal van artiesten in Londen, waaronder Yungblud, Paul Weller, Kodaline en anderen. McClorey verzamelde een aantal mensen om zich heen samen met Henry Pearce, om te jammen, wat resulteerde in Soft Launch. Inmiddels heeft de band, mede dankzij enkele mooie voorprogramma plaatsen en verschillende singles enige naam verworven.
De Platotrap werd beklommen, net terug van een lange Australische tournee in december, en al snel werd het rustig swingende ‘Easier’ in gezet. Fraaie meerstemmige Indie Pop met prima zang in heen en weer springende harmonieën, wat lekker uptempo werd gebracht, met een steviger instrumentaal deel om het bezwerende deel te doorbreken. Wat kalmer ging het eraan toe in “In My Bed”. Een mooi en meer ingetogen nummer met wederom prima zang. De band staat in wisselende posities op het podium. Instrumenten worden doorgegeven en ook de zang wisselde. Daarvan werd prima gebruik gemaakt van ‘Dinosaur’. Meer stemmig, maar elke stem voegde echt wat toe en van die individualiteit werd uitstekend gebruik gemaakt. Het werd in de loop van het optreden steeds mooier. Het zonnige ‘Cartwheels’ was dan meer dan aanstekelijk, mar bevatte ook een mooie portie intensiteit. Een schitterend nummer, dat minimaal werd geëvenaard door ‘Piano Hands’. Het intro was uitsluitend drums en piano, voor de rest van de band bijviel. Een song met een mooie opbouw die steeds meer toewerkte naar een stevig einde en daar ook ruim de tijd voor nam. Een overtuigend slotakkoord. Wat de toekomst brengt voor Soft Launch is niet allen afhankelijk van de muziek, maar ook hoe andere zaken zich gaan ontwikkelen.