AMEN – “Oma gaat oordoppen en appelsap halen.” In de tuin voor De Amer in Amen werd in kleinere setting voorbereidingen getroffen voor het optreden van Christy Boer. Een piepjonge fan zat ongeduldig te wachten met opa en oma op wat misschien wel zijn eerste concert was en hopelijk is er weer een Ameriaan gewonnen, want ook het publiek van De Amer moet worden aangevuld met nieuwe jonge muziekliefhebbers. Boer zelf had in de uren daarvoor nog even door moeders kledingkast gesnuffeld voor een geschikte podium outfit en deed een korte, maar adequate soundcheck. Nog even werd haar vriend er op uit gestuurd om de Cd’s te halen. Even leek het weer nog roet in het eten te gooien, want op het moment dat ze in de soundcheck zong: “Het regent pijpestelen, ik kijk liever naar de zon” waren die woorden bijzonder van toepassing. Geluidsman Martijn had zijn apparatuur veilig in een tentje en had ineens heel veel vrienden die dicht bij hem wilden zijn.
De vaste bezoeker van De Amer kent Christy Boer vanuit een andere rol. Lang was ze de vriendelijke lach die achter de bar een biertje tapte, een koffie presenteerde of een Amer gehaktbal serveerde. Een rechtenstudie die momenteel wordt gevolgd vraagt echter dermate veel tijd dat deze baan vaarwel werd gezegd. Om Paul Jambers maar eens te parafraseren: “Overdag is Christy Boer een doodgewone advocate, maar in de weekends een spraakmakende singer songwriter die een hele zaal kan betoveren met haar liedjes. De kans hierop is aanwezig en aanloop is in ieder geval prima. Boer deed mee aan begeleidingstrajecten Drentsch Peil XL en Popsport en stond eerder in De Amer, maar ook op het Drents Bevrijdingsfestival. Hoogtepunt tot nu toe was het uitbrengen van haar EP ‘Chasing After Thoughts’ in 2023. De afgelopen periode was het even wat rustiger, maar dat wilde De Amer, meer dan terecht, niet laten gebeuren.
De regen van de soundcheck is verdwenen als Christy Boer haar entree maakt op het ‘Zummer op zien Zundags’ podium. Eigenlijk zit alles mee, want de laatste luidruchtige trekkers die over de wegen voor De Amer langskomen verdwijnen om de bocht uitzicht en het terras stroomt vol. Alle stoelen zijn bezet en her en der neemt publiek genoegen met een staanplaats In de pauze moest het aantal stoelen zelfs worden verdubbeld en nog staan over de heg reikhalzende mensen te kijken om maar niets te missen. Een passende opening is dan ook ‘Zomerdag’. Direct toont Christy Boer waarom ze zo hoog staat aan geschreven. Een lied met een mooie opbouw, waarbij ze kalm uit de startblokken komt, maar het steeds steviger maakt. Prima gitaarspel, hele mooie zang, waarin de emotie uitstekend wordt vertolkt en gebracht met overtuiging. Een opening die staat als een huis, maar niet verder wordt uitgebouwd, want nu volgen twee covers die minder vast in het geheugen van Boer zitten, waardoor ze afhankelijk is van de tekst op de telefoon voor haar en dus met minder overtuiging op de bühne worden gebracht. Het blijft het wat vlakker en minder vloeiend. De soundcheck was met ‘Pijpenstelen’ en gelukkig is dit ook een nummer op de setlist. Aanvankelijk stelt Boer niet te veel te willen praten, maar gelukkig houdt ze zich daar niet aan. Ze blijkt een gezellige causeur die ongedwongen en spontaan haar set aan één praat met en mooie uitleg van de liedjes en een goede anekdote nu en dan. Zo onthult ze voor de laatkomers dat ze dit liedje tijdens de soundcheck in de regen heeft gespeeld en ze hoopt dat het nu niet de regen oproept. Het is een prachtig hoogtepunt in de set. Een uitstekende tekst en prachtig gebracht. Dan overtuigt ze in een tweetal covers. ‘Harvest Moon’ van Neil Young en ‘Landslide’ van Fleetwood Mac zitten duidelijk beter in het systeem en vooral in het Fleetwood Mac nummer laat ze de Stevie Nicks in zichzelf los, met overtuigende zang en prima gitaarspel, maar het meest blijft Boer toch excelleren in haar eigen nummers zoals het heerlijke ‘Te Laat’ waarmee ze die eerste set afsluit met nu een lekkere gedrevenheid en een overtuigende felheid die het prachtig maken. Als de stoelen aangesleept zijn en iedereen weer een plekje heeft, begint Boer de tweede set weer erg mooi. ‘Chasing after Thoughts’ is lekker intens en geeft een uptempo start aan de set, als naast menselijke toeschouwers ook ooievaars boven De Amer cirkelen en hoogte winnen op de thermiek van haar muziek. Nu blijkt ook dat Boer toch serieus aan het schrijven moet, want haar eigen songs overtuigen zoveel meer dan de meeste covers. Prachtig is dan uit eigen doos ‘Footprints’, dat ze ingetogen en gevoel brengt. De cover die dit keer het meest weet te bekoren is ‘Ceilling’. Een song die ze een Zweedse zomer lang maar bleef spelen. Hoogtepunt echter van de set is een tweede uitvoering van ‘Pijpenstelen’. Christy Boer is een dijk van een singer songwriter. De keuze voor een rechtenstudie boven het onzekere muzikale bestaan is te begrijpen, maar wat zou het zonde zijn als ze die gitaar weglegt. Hopelijk blijft ze veel schrijven en nu en dan gewoon lekker optreden met vooral eigen nummers.