GRONINGEN – Het is gezellig aan de bar in het Newscafé in Groningen. Een borrelplankje of vier worden besteld en er wordt gezellig bij geklets in het Spaans en Engels. De organisatie van The Spanish Wave en de band Califato 3⁄4 hebben nog even de tijd over voor het jaarlijkse Spaanse feestje begint. “Met Andalusiërs kun je geweldig feest vieren”, fluistert de organisatie een Nederlandse gast toe als buiten de blikken worden getrokken door een stille stoet die ergens de aandacht voor vraagt en voor de ramen langstrekt. Er is ook tijd om even te reflecteren op de showcase die de band speelde een avond eerder. Dan klinkt er wat teleurstelling. Het was er vreselijk koud en het publiek liet het afweten tijdens de showcase in het Grand Theatre. In de herkansing tijdens The Spanish Wave in Newscafé blijkt dat elke festival organisator die niet bij de showcase aanwezig was heeft zitten slapen. Een geweldige show met prachtige muziek, veel humor en enorme opzwepende performance biedt alles wat je eigenlijk wil zien op een feestelijke warme zomeravond.
Califato ¾ is een muziekcollectief uit Andalusië welke is opgericht in 2018. De band versmelt traditionele muziekvormen met moderniteit van hedendaagse instrumenten en arrangementenmet als resultaat met een revolutionair geluid. Muzikanten uit Sevilla en Málaga, combineert flamenco, funk, hiphop, dub en andere genres en heeft op die manier een unieke sonische identiteit. Traditionele muziek uit Andalusië wordt compleet opnieuw uitgevonden en vorm gegeven, met respect voor het oude en door gebruik te maken van het nieuwe, wordt een brug geslagen tussen heden en verleden. Daarbij wordt op het podium humor en showmanship gebruikt om de zaak cachet te geven. In 2024 verscheen het uitstekend ontvangen album Êcclabô de Libertá. Blikvangers van de band zijn vocalist Manuel Chaparro en zangeres Maria Jose Luna, die ondersteuning krijgen van Lorenzo Soria op synths, op toetsen Sergio Ruiz, op bas Esteban Espada Bove en gitarist Sebastián Orellana. ‘Êcclabô de Libertá’ is het vierde album van de band die in 2018 debuteerden met ‘L’ambôccá’. In de loop van de tijd zijn daarnaast tal van EP’s uitgebracht.
De band is voorbereid op nog een koude show. Esteban Bove draagt een winterse muts, mar die verdwijnt al snel, want het is warm en het enthousiasme van het publiek is groot. De band komt op en zet het intro in van ‘Saeta’ voor Maria Jose Luna door het publiek komt voor een grande entree. Een dijk van een zangeres die dit mooie nummer naar een hoger niveau meeneemt. De verrassing zit tegen het einde als een geheimzinnige figuur onder doeken naar voren komt en de zangeres gaat ondersteunen. Het blijkt de eerste, maar zeker niet de laatste vermomming van Manuel Chapparo. De vocalist neemt het stokje over in het gedreven flamenco nummer ‘Cambra Der Huebe Canto’. Een heerlijk nummer dat met veel energie wordt ingevuld, maar waarin ook het synth werk prachtig is ingepast en Chapparo vakkundig zijn outfit laat wervelen. Dan is ook te merken waarom de band twee zangers heeft. Als Chapparo zich terug trekt voor een verkleedpartij en even later in een bonte kleurige outfit vol lintjes weer opduikt, om daarna verborgen te gaan achter een stemmig zwart kostuum met hoed met touwtjes is het steeds Luna die de bal hoog houdt en in de tussen liggende tijd delen beide het podium in Newscafé. In ‘Buleriâ Del Aire’, een lied waarbij Chapparo het voortouw heeft, komt ook erg mooi de Oosterse invloeden in Spanje naar voren. Een prachtige aanstekelijke song met een hoofdrol voor de bas van Esteban Espada. In ‘Tû Cadenâ’ is er een kundige opbouw en imponeert de tweestemmige zang met tempoversnellingen van de synths. Aankondigingen zijn er weinig. Inhoudelijk gaat de band eigenlijk nooit in op hun nummers, maar duidelijk is wel het speelplezier, de lol die er is om het publiek met weer een uitdossing te verrassen en de professionaliteit van de muzikanten. Erg fijn is dan ‘Alegríâ de la Alamea’ dat tegen het einde over gaat in ‘Fin de Fiesta’ met de vocale hoofdrol voor Marie Jose Luna dat met Manuel Chapparo in de ondersteunende bijrol. Een heerlijk zomers nummer, dat in een kelderruimte in winters Groningen je toch doet geloven dat je ergens in Andalusië bent beland. Schitterend gezongen en met veel passie gebracht. Heerlijk is ook ‘Historia De Un Amor’ waarin wordt ingespeeld op de locatie, want regelmatig lijkt de term Groningen te vallen. Afgesloten wordt met ‘Crîtto De Lâ Nabaha’. Inmiddels is er dat zwart gewaad met witte accenten en het enige wat van Manuel Chapparo zichtbaar is, is het puntje van zijn baard. Nog één keer zweept hij zijn publiek op voor een prachtige samenkomst van het moderne en het het aloude. Een heerlijke show die eigenlijk een grote zomerweide met veel publiek verdiende om met Califato 3⁄4 als gids even in Spanje te zijn.