Platenmaatschappij Tiny Room is deze dagen één van de hofleveranciers van Winsummerfest in Winsum. Tal van acts op het label reizen af naar het Groninger land. Eén van de acts is Boeije. De band Boeije is het autobiografische project van zanger en gitarist Rienko Boeije. De geboren Zeeuw verhuisde naar Rotterdam. In deze metropool in vergelijking met Zeeland schrijft hij zijn liedjes waarbij beide een bron van inspiratie zijn. De liedjes zijn soms dus heel erg geworteld in de kleine wereld van een Zeeuws dorp, dan weer groot en bombastisch. Soms wijds, soms intiem. soms stads brengt hij zijn Nederlandstalige liedjes over existentiële thema’s zoals geloof, twijfel, verval en opgroeien aan de grenzen van de Bible Belt. In 2018 bracht de band hun eerste EP ‘Drie Lange Dagen’ uit, een ode aan Rienko’s overleden moeder en een bewerking van het bedtijdgebed, dat ze vroeger voor hem zong. Het zijn ook thema’s die Boije in het dagelijks leven tegenkomt. In het dagelijks leven werkt hij in een ziekenhuis en verzorgt hij onder meer het verschepen van overbodige of overtollige apparatuur naar medische faciliteiten in Oekraïne. ‘Uit Gewoonte en Bijgeloof’ is het debuutalbum van Boeije, waarbij de naamgever en songwriter zich laat begeleiden door Daniel Mohanu op gitaar en toetsen, bassist Axel Dees en Bernt Hubach op drums en met gastbijdragen van Ilse Hamelink en Gerrit van der Scheer en zijn dochter Danique Boeije.
Het album kondigt zich aan met percussie waarover een gitaar rustig heen speelt. Het is de aanzet tot ‘Tweedertien’. Een ode aan, maar tegelijkertijd een onderstreping van de verschillen met zijn, vader. Een nummer waarin het ongemak in de relatie door weet te sijpelen. Een kalme rustige , zelfs trage start, waarin de percussie een hoofdrol blijft spelen. Het toont hoe het vaak wringt in zelfs de meest intieme relatie. Een vergelijking met Broeder Dieleman, die andere Zeeuwse vertolker van liedjes met pracht en ongemak, ligt voor de hand, maar Boeije is toch vooral zichzelf. Vlotter is ‘Wegwaaien’ om dan weer terug te keren naar de traagheid in het prachtige ‘Dishoek’. Een song met een fraaie progressie, steeds urgenter en herhaling in de tekst, met verschillende zanglijnen zwelt het aan. Het nummer voelt zwaarder dan het onderwerp: een dromerige dag op het strand en een ontluikende liefde. ‘Voor Wie Geloofd’ is prachtig en gaat in op zijn visie of verwachting van God. Meerstemmig en erg fijn. Nog zo’n intiem persoonlijk onderwerp komt aan de orde in ‘Ze Verdient het’ dat klein de relatie in zijn huwelijk beschrijft en haast fluisterend bezingt hoe hij tekort schiet. Schrijnend en je luistert met ongemak, maar ook met bewondering voor zo’n prachtige song. Kalm is ‘Leer mij naar uw wil te hand’len’, een instrumentaal tussendoortje voor met ‘Afwezigheid’, met oude opnames van de kindertijd, zoals wel vaker gebruik wordt gemaakt van veldopnames, weer terug keert naar die God die schittert door afwezigheid. Na ‘Tweemaal zoveel waard’ een heel klein nummer dat je streelt met meerstemmige zang is ‘ ‘De weg, de waarheid en het leven’ begint met een opname van de doop van Boeije. Het is een schittert kwetsbare, soms een worsteling in muziek en heel intiem zelfportret. Net als het hele album prachtige teksten en diepe kwetsbare inzichten heeft te bieden. Het nummer zwelt langzaam aan. ‘Tot Stof’ gaat over het sterfelijke en vergeten worden. Heel klein, met berusting gaat hij de vergetelheid in, waarna met een gesproken ‘Psalm 2’ en nog een instrumentaal nummer afscheid wordt genomen. Boeije is op zijn best op dit album.