LEEUWARDEN – Woordvloed was een festival in De Harmonie in Leeuwarden dat zich richtte op de betere Nederlandstalige artiesten. Met Meau. Meis, Froukje, Jet van der Steen en andere dames, was er een prachtige line-up. Met Flaire had het festival ook een vreemde eend in de bijt. Nederflandstalig, uiteraard, maar Holty (Boris Wentholt), MaxLorenzo (Max van der Scheer) en vaste producent Yves Springer zijn meer een feestelijk intermezzo en als enige act geen vrouwelijke frontvrouw. Een mooie afwisseling op dit festival dat hopelijk een vaste waarde gaat worden in Leeuwarden.
Flaire bestaat sinds 2022. Het drietal maakt pop, maar vermengt daar synthpop, trance, house en techno nadrukkelijk doorheen. Al voor Flaire Flaire was maakten Wentholt en Van der Scheer al samen muziek. Het kreeg meer richting en focus toen het duo in contact kwam met Springer. Al snel, en met succes, werden een aantal tracks uitgebracht, maar het nummer ‘Oog in Oog’ was de grote doorbraak naar het publiek en eigenlijk is trio nauwelijks nog weg te denken van de podia waar het steevast een feestje wordt met dansbare tracks. Aan het begin van dit jaar werd een eerste tour gedaan, die compleet uitverkocht inclussief een aantal extra optredens. Met ‘Op Repeat’, ‘Tragedie’ en ‘Sociale Zaken’ werden in snel tempo en aantal EP’s in de markt gezet.
Een enthousiast publiek verwelkomde Flaire in Leeuwarden. De Harmonie stond klaar en, voor de voetbalvolgers, er war coloure local, want Holty had zich gehuld in een voetbalshirt van de SC Cambuur. Toch bleek eigenlijk al direct dat het een gemankeerd optreden zou worden, want MaxLorenzo had stem problemen en kon maar beperkt meezingen. De band koos er niet voor om dan maar te cancellen, maar om het er beste van te maken. Dat lukt zeker ook wel, want met de catchy beats en enig aanpassingsvermogen en doorzettingsvermogen was het toch dat feestje, helemaal omdat MaxLorenzo steeds vaker de voorzichtigheid liet varen en zijn stem toch meer en meer liet klinken. Lekker vlot zette DJ Yves in met ‘Spannend’, een liedje dat fijn werd uitgebouwd. De tragiek kwam in het optreden met ‘Tragedie’ waarin beide heren uptempo een kijkje gaven in hun liefdesleven om de opening af te ronden met ; Kunstwerk’. Daarna ging feest echt los. ‘Naar Huis’ was mooi en pracht ook wat meer stevigheid. Op het podium deden beide zangers en bij tijden ook de DJ er alles aan om het publiek erbij te betrekken. Introducties waren er juist op gericht om het een all inclusief van te maken, waarbij je soms het idee had dat je in een intiem 1 op 1 gesprek was met een vriend en even later stond te hele zaal mee te springen en reageerde op de dynamiek en energie op het podium. ‘Geef me over’, met reikelijk gebruik van echo was zo’n song. Een track die klein begon, prachtig werd opgezet en eindigde met een springende en dansende zaal. Dat werd door getrokken in het catchy ‘Na Vannacht’, een nummer met prima zang en lekker uptempo. Even een stapje terug met ‘Zomer’, maar ‘Seks’ was weer stevig en opzwepend. Een mooi contrast dan in ‘Tot de Dood’, waarin het aanvankelijk weer heel klein en intiem werd gemaakt en beide zangers rug tegen rug stonden. Een prachtig lied, dat ook nu een fraaie progressie had en zich steeds meer openvouwde. Het zijn niet alleen feestelijke nummers. In de meeste songs worden best zware onderwerpen aangesneden. In ‘Regie’ gaat het bijvoorbeeld over balans vinden en ook ‘Matrix’ is zo’n lied over hoe je alleen staat en wacht op een helpende hand die je uit het doolhof haalt met een prachtige tekst. Zware kost in een feestelijke verpakking. Na het moie ‘Happy W’ werd afgesloten met succesnummer ‘Oog in Oog’ waarbij het publiek flink participeerde. Ondanks de belemering was het besluit om toch die buhne op te gaan de goede, hoewel dat wellicht de dag erna toch tot hoofdkrabben zal leiden.