AMSTERDAM – Zou het de laatste mooie avond zijn van het jaar? De vorige en komende dagen kondigen een Popronde aan waar het op herfstige avonden met de kraag omhoog schuifelen is door donkere, natte steden, naar de bronnen van licht en warmte waar in tal van locaties Popronde artiesten hartelijkheid, ontdekking en vertier bieden. In Groningen kan je dan bijvoorbeeld terecht in De Groote Griet waar Yael Daila zich komt voorstellen met haar showcase. Over de Amsterdamse artieste weet de Popronde te melden: “Yael Daila combineert pop, R&B en afropop tot hypnotiserende anthems die aanvoelen als nachtelijke bekentenissen. Met luchtige vocalen en trappy beats navigeert ze tussen liefde, liefdesverdriet en eigenwaarde. Ze trad op tijdens Copenhagen Fashion Week en Soho House. Haar EP “Crying Happy Tears” verscheen op 10 april en haar eerste headlineshow op 30 mei.” De nachtelijke belevenissen beperken zich deze avond als een warme wind nog over Mokum waait tot een goed gesprek over haar muziek, maar vanaf september zal ze menig avond Amsterdam achter zich laten om zich aan Nederland te tonen.
“Popronde is voor mij een kans om mijn netwerk en publiek in Nederland uit te breiden, maar vooral ook om meer podiumervaring op te doen” legt Yael Daila uit. Na mijn eerste eigen headline show in Paradiso afgelopen mei voelde ik een sterke behoefte om vaker live op te treden. Popronde is voor mij dan ook een mooie volgende stap.” Dan legt ze uit hoe ze het proces heeft ervaren om uitverkoren te worden. “Het selectieproces is vooral veel afwachten. Ik wist dat er veel acts meedoen, dus na mijn aanmelding heb ik er eigenlijk niet meer naar omgekeken tot de selectie bekend werd gemaakt. Toen ik bij de eerste tien mijn naam voorbij hoorde komen, was ik erg blij: dat scheelde wachttijd en zenuwen”, vertelt ze met een gulle lach.
De schemering begint te vallen als Yael Daila omkijkt naar het prille begin. Ze gaat recht opzit en vertelt: “Ik werd van huis uit juist niet gestimuleerd om een carrière in muziek te volgen. Mijn familie gelooft minder in de mogelijkheden van een succesvolle loopbaan in de muziekwereld, dus het moest echt vanuit mijzelf komen. Ik zing al mijn hele leven, maar zag muziek lange tijd nooit als iets wat ik professioneel kon doen. Dat veranderde toen ik door een ziekte alles verloor, behalve mijn stem. Daardoor werd de urgentie om mijn eigen muziek te maken steeds groter. Uiteindelijk werd ik weer beter, zette ik mijn twijfels opzij en ben ik het gewoon gaan proberen. Wat begon als een kleine droom, groeide langzaam uit tot iets veel groters: en nu zit ik er zo diep in dat er geen ontsnappen meer aan is. De doorslag om het echt helemaal na te streven kwam toen ik mijn podiumvrees overwon en in 2022 voor het eerst mijn eigen muziek live performde. Ook al had ik al muziek uitgebracht, ik wist dat optreden een essentieel onderdeel van het vak is. De energie en positieve reacties tijdens dat optreden en de optredens die volgde, gaven me het vertrouwen dat dit echt mijn pad is. De argumenten ervoor zijn dat muziek mijn passie is, dat optreden me energie en voldoening geeft, en dat ik hiermee mijn eigen verhaal kan vertellen en mensen kan raken. De argumenten daartegen waren dat een carrière in muziek onzeker kan zijn, financieel risicovol is en dat mijn familie er aanvankelijk minder in geloofde. Uiteindelijk wogen de persoonlijke voldoening en het plezier dat ik uit muziek haal zwaarder, waardoor ik de sprong heb durven wagen”, weegt ze de pro’s en con’s af.
“Vorig jaar heb ik een paar studiosessies gehad waarin ik mijn stem op een manier gebruikte die echt impact had, en dat gevoel heeft me de afgelopen anderhalf jaar gedreven om hier verder in te ontwikkelen”, vertelt ze over hoe ze haar eigen sound vond om dan direct te concluderen: “Mijn sound is nog steeds in beweging: dat is ook het mooie aan muziek maken en artiest zijn: het blijft groeien en veranderen. Voor mij zit de aantrekkingskracht ervan vooral in dat proces zelf: experimenteren, ontdekken wat werkt en wat emoties losmaakt bij mezelf en anderen, en zo mijn eigen sound verder vormgeven.” Dat uit zich ook in haar songwriting, die progressie. “Mijn songs schreef ik eerst vooral vanuit mijn eigen ervaringen, maar inmiddels kan een nummer uit van alles voortkomen: verhalen van anderen, quotes die ik online of op straat tegenkom, artiesten die mij inspireren, en soms zelfs voorwerpen. Schrijven is voor mij een manier om mijn emoties te uiten, maar ik vind het ook leuk om het spelenderwijs te benaderen. Hoe kun je gevoelens vangen in een nummer en ze tegelijk versterken met metaforen, beelden of objecten? Alles wat mij persoonlijk raakt en wat ik op de juiste manier in muziek kan vertalen, vormt de basis voor mijn teksten. Zo ontstaat een mix van eerlijkheid, emotie en creativiteit, waarin ik steeds probeer iets nieuws te ontdekken.” Daarbij spelen ook heel persoonlijke ervaringen een rol. Relaties, liefdesverdriet, oprecht gebracht. “Ik wil dat mensen het gevoel krijgen dat alles bespreekbaar is, en dat veel ervaringen die je misschien niet snel deelt met de wereld of met je dierbaren vaak ervaringen zijn waar je niet alleen in staat en die veel anderen ook hebben meegemaakt. Het gaat om een gevoel van comfort bieden. Het is oké om alles te voelen, ook de emoties die je liever negeert of waar je je voor schaamt. Elke versie van jezelf, in welke fase van je leven dan ook, verdient compassie en geen oordeel. Vaak zijn we erg streng voor onszelf, maar het is helemaal oké om niet altijd in je ‘beste periode’ te zitten. Dat is de belangrijke boodschap die ik met mijn muziek wil meegeven.”
De nacht begint op gang te komen in Amsterdam. De hoofdstad heeft muzikaal veel te bieden. “Ik woon in Amsterdam, een stad die bekend staat om haar diversiteit en levendige muziekscene. Die mix van culturen en genres heeft me altijd geïnspireerd om grenzen te verleggen en verschillende invloeden te combineren in mijn muziek. De energie, vrijheid en creatieve vibe van de stad merk je zeker terug in mijn sound: experimenteel, ritmisch en cross-cultureel, net zoals Amsterdam zelf”, verzucht ze. “Toch merk ik dat het type muziek dat ik maak, both genre-overstijgend en Engelstalig, niet altijd makkelijk het Nederlandse publiek bereikt, dat vaak gewend is aan specifieke stijlen. Dat geeft me juist de drive om ook internationaal een publiek op te bouwen, omdat ik me hier anders zou moeten beperken tot bepaalde genres. Hopelijk zal het Nederlandse muzieklandschap zich in de toekomst verder openen, maar tot die tijd voel ik me sterk gemotiveerd om wereldwijd te laten horen wat ik maak.”
“Ik vind visuele presentatie erg belangrijk; als artiest draait het niet alleen om de muziek, maar ook om de manier waarop je jezelf neerzet”, bespreken we dan een ander aspect van Yael Dalia als artiest. “Het draagt bij aan hoe serieus mijn artistieke visie door anderen wordt genomen. Het bedenken van visuele concepten vind ik ontzettend leuk om te doen. In een ander leven was ik waarschijnlijk iets met film gaan doen, maar nu kan ik die interesse en creativiteit kwijt in mijn muziek. Voor mij is het echt een package deal: muziek én visuele beleving horen bij elkaar.” Ze denkt even na en van het nog even samen. “Om mijn werk te begrijpen, moet je weten dat het maken van muziek voor mij een soort speeltuin is van emoties, geluiden en verhalen. Alles kan voor mij inspiratie zijn: een gesprek dat ik opvang, een kleur of object die me opvalt, een gevoel dat blijft bij mij blijft hangen. Mijn stem gebruik ik om die indrukken en emoties tot leven te brengen, en ik speel met ritmes, melodieën en woorden op manieren die soms onverwacht zijn, maar altijd dicht bij mezelf blijven. Het is een manier om mijn eigen wereld te verkennen en tegelijkertijd een stukje daarvan aan luisteraars te geven: zodat ze er hun eigen verhalen in kunnen vinden.”
Het is deels vastgelegd op de EP ‘Crying Happy Tears’ die net is verschenen en vast en zeker tijdens de Popronde ook onder de aandacht wordt gebracht. “’Crying Happy Tears’ is een heel persoonlijk project, ontstaan uit het einde van een relatie die nooit helemaal van mij was”, vertelt Yael Daila over haar EP. “Het schrijven hielp me mijn emoties te verwerken en mijn angst om te veel te delen los te laten. Elke track reflecteert een fase van die relatie, maar ook verschillende kanten van mezelf. Met nummers zoals Shapeshifter confronteer ik bijvoorbeeld mijn meer pessimistische kanten. De EP laat zien dat de enige weg vooruit soms door pijnlijke ervaringen loopt, hoe moeilijk ook, ze leiden tot groei en inzicht en kunnen verlies omzetten in een les. Wat begon als een verhaal over een relatie, werd uiteindelijk een reis naar binnen.”
“Podiumvrees was lange tijd een grote uitdaging voor mij, en het was moeilijk om die stap te zetten”, komen we dan bij het live gebeuren en de komende Popronde shows. “Na mijn eerste boeking eind 2022, die ik met heel veel moeite heb doorstaan, omdat ik weken van tevoren al ziek werd van de spanning en bijna mijn stem verloor op de dag zelf, kreeg ik meer optredens. Die bevestigden mijn kwaliteiten en hielpen me langzaam zelfvertrouwen op te bouwen. Mijn eerste eigen concert in Paradiso was zo mooi en persoonlijk dat optreden nu echt iets is wat ik het allerliefste doe. Podiumvrees blijft, maar ik zou het voor geen goud willen missen. Het leukste vind ik de connectie met het publiek: zien dat mijn muziek emoties losmaakt en mensen op verschillende manieren in beweging brengt.”
“Mijn zakelijke doelen voor de Popronde zijn om mijn netwerk binnen de muziekwereld uit te breiden, zowel met boekers, labels als andere artiesten. Daarnaast wil ik mijn publiek in Nederland vergroten en ervaring opdoen met live optredens in verschillende steden en settings”, trekt Yael Daila dan even haar business suit aan. “Op lange termijn helpt deelname me ook om mijn naam als artiest verder te vestigen en kansen voor toekomstige samenwerkingen en boekingen te creëren. Ik ben al geboekt voor veel steden, zoals Groningen, waar ik graag zou optreden, wat heel mooi is. Ik hoop daar nog minimaal Den Haag en Hilversum aan toe te kunnen voegen. Hilversum ligt dicht bij de plek waar ik geboren ben, en Den Haag is de stad waar ik mijn allereerste studiosessie deed en daarmee echt mijn eerste stap richting muziek zette. Dat heeft vooral sentimentele waarde voor mij, maar hoe meer steden, hoe beter. Er zijn nog zoveel plekken in Nederland die ik niet heb gezien, en de Popronde is een mooie manier om daar een introductie te maken.” Ze besluit met een oproep om haar vooral op te zoeken, in Groningen og één van die andere steden. “Wie naar mijn showcase komt, kan een mix verwachten van muzikaliteit, persoonlijkheid en oprechte expressie. Ik vind het belangrijk om echt contact te maken met het publiek en ze mee te nemen in mijn verhaal. Er zit altijd een vleugje humor in, en ik verwerk graag kleine verrassingen en speelse momenten in mijn performance. Mijn kracht op het podium ligt in persoonlijke verhalen, emotie en energie, waardoor het publiek niet alleen luistert, maar ook echt meebeleeft wat ik vertel.” Yael Daila staat op 9 oktober tijdens de Popronde Groningen in de Groote Griet en op tal van andere plaatsen in het land.