GRONINGEN – Voorprogramma’s zijn vaak van die onverwachte cadeautjes. De Nieuw-Zeelander Marlon Williams had de Australische zussen Maggie en Elzie Rigby uitgenodigd om in De Oosterpoort in Groningen voor hem het publiek op te warmen. Dat doen beide zussen onder de naam The Maes. In dit geval was dat, in ieder geval voor een aantal mensen in het publiek misschien nog wel meer reden om te gaan dan het hoofdprogramma, want haast onopgemerkt in Nederland brengt The Maes fantastisch mooie platen uit. De rest van de toeschouwers werden meer dan aangenaam verrast door The Maes die de kwaliteit heeft van een hoofdprogramma en met hun moderne folk en Americana prachtige shows geven. De vanzelfsprekendheid waarbij de stemmen van beide zussen in elkaar verglijden en zich vermengen tot één is fenomenaal. Hopelijk dat deze concerten met Williams resulteren in een grotere belangstelling in The Maes en dat we ze snel tegenkomen op bijvoorbeeld een festival als Take Root of voor een concert onder eigen vlag, want dit voorprogramma smaakte naar meer.
De gezusters Rigby kregen van huis uit de muziek mee. Al jong waren ze betrokken bij de band van de familie en groeiden zo op met muziek. Zo rond 2011 werden ook steeds meer de eigen paden ingeslagen. Samen met een celliste vormde het duo The Mae Trio dat in 2013 enorme indruk maakte het het album ‘Housewarming’. Als The Mae Trio werden nog een EP en in 2017 het album ‘Take Care Take Cover’ uitgebracht voor de celliste vertrok en de zussen verder gingen onder de naam The Maes. In 2019 verscheen onder de titel ‘The Maes’ een prachtig eerste album, waarna het momentum verzandde in de pandemie en bijhorende restricties. Tijden waarin voor de nadruk lag op de zorg voor hun opa en oma. Tijden ook van twijfel. Dit komt terug in het nummer ‘Glad That It’s Over’ uitgebracht in 2020 en op de solo EP van Maggie Rigby uit 2023 ‘Best love of the Universe’. Een periode die inmiddels afgesloten is en met het album ‘Abreast’ dat in 2025 verscheen komt The Maes ijzersterk terug. Een pracht van een plaat en gelukkig in het verlengde daarvan een heerlijk optreden in De Oosterpoort.
Het optreden begint heel klein en gevoelig als The Maes het openingsnummer ‘Treat You Better’ inzet. Een song die eigenlijk heel snel ook prachtig intens wordt met fijn mandoline spel Elsie Rigby en prima gitaar van Maggie Rigby en onmiddellijk die prachtige harmonieën waarbij de stemmen elkaar moeiteloos weten te vinden. Een hele fijne opening die de toon zet voor de rest. ‘Come Alive’ is dan wat meer uptempo. In dit nummer neemt Elsie Rigby aanvankelijk de leadzang op zich. Het is een nummer, zo legt het duo in de aankondiging uit, over hoe je verstand soms danig in de weg kan zitten van je gevoel. In het nummer prachtige zanglijnen die het beste in de stemmen naar voren haalt, ze langs elkaar laat wervelen en dan weer samenbrengt. Een dijk van een lied welke heel mooi ook zo het onderwerp benadrukt. De introducties van de nummers zijn sowieso prima. Bijna elke track wordt in het kort even neergezet door beide, maar ook het contact met publiek en nu en dan een anekdote of wat humor wordt niet vergeten. Het heel gevoelige ‘Hannah’ gaat over het opgroeien in een klein stadje en willen ontsnappen naar de wijde wereld, maar daarvoor ook nog best wat overredingskracht nodig hebben om de stap te durven maken. ‘The Slabhraidh Song’ is dan het volgende punt op de setlist agenda. Een Slabhraidh zo vertellen de zussen, is de haak waaraan de kookpot boven het vuur werd gehangen in Schotland. In de tijd dat veel Schotten ook naar Australië trokken was dit een symbool van thuis. Het gevoel van het heimwee en verlies en het opbouwen van een nieuw leven wordt schitterend vertolkt in dit nummer dat heel gevoelig is, maar toch ook de kracht verbeeld van de mens die weet te overleven. Rustig gaat het dan verder in ‘Writer of Love Songs’ wat nog een keer een prachtig gevoelig nummer is over iets belangrijks moeten achter laten, maar dat aan kracht wint, ook door fenomenaal viool spel en zo heel mooi wordt opgebouwd. Een sterk punt van The Maes, ieder liedje weet zijn eigen identiteit te behouden en op eigen manier te schitteren. Dan komt het einde van de show toch in zicht. ‘Driving Ali Through Mining Towns’ heeft weer die gevoeligheid en de zang zoekt nu de hogere registers op en het eindigt, veel te vroeg met nogmaals fantastische stemmen, ondersteunt door banjo en viool in ‘Get Your Act Together’. Een heerlijke show van deze zussen. The Maes is er één om te noteren en hopen op meer. Opmerkelijk is wel dat het veel oudere songs zijn en het nieuwe album amper wordt aangeraakt. Hopen dat ze deze songs bewaren voor een nieuwe show in Groningen.