GRONINGEN – De Noorderzon was al bezig aan de horizon te verdwijnen, maar niet voordat er voor het hoofdpodium van het festival nog een keer flink gedanst kon worden op de klanken van de de Duitse formatie Angels of Libra. De soul en funk band uit Hamburg werkt momenteel samen met de zanger Nathan Johnston. Aanvankelijk stond in een helder zondagmiddag zonnetje het Groninger publiek even de katten uit de bomen van het Noorderplantsoen te kijken, maar dat duurde niet lang. Het enthousiasme van de band en diens frontman en – vrouw was dermate aanstekelijk dat al snel de sfeer erin kwam en er flink werd mee geswingd op de klanken van de Hamburgers.
Angels of Libra is een wisselend soul collectief uit de Duitse havenstad Hamburg. Aan de oevers van de Elbe heeft een bont internationaal gezelschap elkaar gevonden om muziek te maken met als basis, soul, maar ook rasechte funk en uitstapjes naar de folk, jazz, oude R&B en Blues worden niet geschuwd. Een liefde voor filmmuziek, klassieke opname apparatuur en een jaren 60 soulfeestje is het cement dat de band samen brengt. Voor de zang wordt regelmatig samengewerkt met zangers en zangeressen die aansluiten bij het gevoel van de band. Zo was er met de Ier Nathan Johnston een klik en neemt hij ook de vocalen op zich op het eerste album ‘Nathan Johnston & the Angels of Libra’ dat in 2022 verscheen, nadat ze elkaar in het circuit tegen kwamen en de samenwerking dermate beviel dat er direct maar een album werd uitgebracht. Een jaar later werd ‘Revelations’ met verschillende zangers op de markt gebracht, een noodgreep, want tijdens de opnames kon door de pandemie Johnston niet aanwezig zijn. Voor het derde album werd samengewerkt met de Duitse zangeres Maiiah. Deze heeft haar wortels in de Balkan en brengt dat mee op ‘Maiiah & the Angels of Libra’ dat ook in 2023 in de betere platenzaak lag. Als collectief is het eigenlijk moeilijk te voorspellen in welke samenstelling de Angels of Libra op het podium verschijnen. Thuis in Hamburg kan dat oplopen tot bijna twintig muzikanten, maar in Groningen waren dat er acht. Naast Nathan Johnston was als zanger ook Sarife Afonso in Groningen. Op drums Michael Pahlich, op toetsen Chris Haertel, Dennis Rux op gitaar, bassist was Laurent Viannes, de blazerssectie tenslotte bestond uit Jan Schepmann op trompet en Mark Norton op saxofoon en fluit.
De blazerssectie liet zich direct gelden in het mooi opgebouwde openingsnummer ‘Curtis’ dat direct overging in ‘Reprise’. Het park kwam echt aan het swingen bij ‘No One Knows’, een nummer dat zich daar ook voor leende met een muzikale hoofdrol voor gitarist Dennis Rux en waarin Johnston en Sarife Afonso heerlijk in duet gingen. Sarife Afonso bleek een zangeres die in niets voor Johnston onderdoet. Een dijk van een stem vol emotie die van het lekker stevige ‘Owe Me’ een intens hoogtepunt maakte. Voor ‘Man on the Run’ werd de steun van het publiek gevraagd dat meeklapte in deze vlotte song. Dat beviel schijnbaar goed, want voor ‘Road to Mandalay’ werden de toeschouwers gepromoveerd tot meezingend koor in dit prachtige nummer, dat net iets rustiger was en waarin Jan Schepmann imponeerde met een trompet solo. De boel werd, hoofdzakelijk door Johnston, vlot en charmant aan één gesproken, zonder dat het inhoudelijk werd. Dat was op zich prima, want het publiek was er vooral om mee te dansen en dat kon weer volop bij ‘All Your Love’ met fel werk van de blazerssectie en het zwoele en sexy ‘Baby When You Hold Me’. Prachtig gezongen door Afonso die haar publiek uitnodigde om rustig mee te dansen. Het begin van een adempauze, want ook ‘Angel of Libra’ was kalm maar prachtig waarna in ‘Souvenir’ het tempo weer werd opgepikt en de leadzang steeds wisselde per liedje. Lekker was dan ‘Barbara’ waarna het uptempo en sprankelende ‘Kava’ het hoogtepunt van de middag was met zang van Afonso, die toch een beetje de show stal. Daarna werd mooi afgesloten met ‘Put Your Love on Me’ en ‘I’m A Good Woman’. Een lekkere show, mooi dansbaar. De heerlijke soulstem van Johnston die soepel en lenig door de liedjes springt afgewisseld met de meer emotievolle stem van Afonso en de prima liedjes, maakten dit prachtig voor een zomerse zondagmiddag.