ANDEREN – Het noorden leerde Lotte Walda kennen via de Popronde een aantal jaar geleden. Een jonge, maar duidelijk boven gemiddeld getalenteerde singer-songwriter, die nog wel wat ontwikkelingswerk te doen had, maar zeker nog niet aan haar plafond zat. Dat bleek ook toen ze een aantal jaar later één van de verrassingen was van het Troebadoer Treffen in Leeuwarden. In de prachtige Prinsentuin in Leeuwarden, was ze één van de hoogtepunten van dat prachtige jaarlijkse festival. Een volwassen singer songwriter die haar vak verstaat. Weer een paar jaar later is de Limburgse te gast in Nijend 24 in Anderen. Een podium met oog voor jong talent. Mell VF en Judy Blank stonden er bijvoorbeeld nog voor ze echt groot werden, evenals Flemming. Op de bühne van Nijend24 bewees Walda met een sterke show dat dit ook zeker haar voorland kan zijn.
Lotto Walda werkt op het moment aan het afkrijgen van haar tweede album. Een album dat vertraging heeft opgelopen. Haar producent kwam onverwacht te overlijden en deze droeve gebeurtenis schoof uiteraard de andere muizenissen naar de achtergrond. Inmiddels is Walda druk doende om met de zonen van de producent toch het album te voltooien en is het de verwachting dat ‘Dandelion’ in de vroege zomer zal verschijnen, wat een mooi eerbetoon zou zijn aan haar producer Angelo Bombrini, net zoals ze tijdens het optreden in Nijend24 er even bij stil stond. Al heel jong begon de zangeres eigen deuntjes te componeren. Een aantal jaar later nam ze zangles en met deelname aan een talentenjacht op TV en duetten met onder andere Douwe Bob begonnen zich deuren te openen. Belangrijk in deze eerste jaren was dat ze ook regelmatig als straatartiest optrad in binnen- en buitenland. Een prachtige leerschool, want eigenlijk moet je het publiek in de vijf tellen dat ze langskomen weten te grijpen. Veel straatmuzikanten gebruiken daar covers voor, maar Walda bracht ook veel eigen materiaal. Het resulteerde uiteindelijk in het uitbrengen van het album ‘Dragonfly’ in 2023, wat haar op vele mooie podia bracht van festivals en reguliere zalen. Met haar open toegankelijke persoonlijkheid weet ze daarbij steeds het publiek voor haar te winnen.
Anderen was eigenlijk ook na het openingsnummer ‘Luminar’ overtuigt. Mooi en rustig opgebouwd maakte artiest en publiek kennis met de verhalende stijl van de singer songwriter met haar band, bestaande uit de gitaren van Menno Roymans, Hashem Kabreet op percussie en op tal van instrumenten en enthousiasme Han van ’t Land, en haar mooie zang. Direct ging Walda in hogere versnelling, want ‘Surprise Me’ was niet alleen wat meer uptempo en voelde wat robuuster aan, maar was ook direct prachtig. Het zijn echter niet alleen de snellere nummers waarin Walda excelleerde, ook het kleine kwetsbare ‘Butterfly Woman’ was fantastisch mooi. Die hoge kwaliteit in haar liedjes hield ze vast. Duidelijk was dat ze zich inmiddels senang voelde op het Drentse podium en daarom er ook steeds beter in slaagde de emotie door te geven. De eerste set was gecombineerd met het voorprogramma en dus daarom wat korter. Na een erg mooie uitvoering van ‘Hold Me Now’, dat prachtig in de emotie was eindigde die met ‘Bright Soul’ waarin het publiek om participatie in de vorm van meeklappen werd gevraagd. Na de pauze begon het onmiddellijk prachtig. Walda had een Drentse verrassing meegenomen. Anouk en Yora Triezenberg vormen het duo Anouk & Yora, ook enige tijd bekend als May & June, en de zusjes waren te gast. Walda en Anouk & Yora stonden eerder al samen op dezelfde affiche, bijvoorbeeld bij een luisterconcert in Leeuwarden eind vorig jaar. Nu leverde het duo vocale ondersteuning in het magnifieke ‘Stompin’ in the Rain’ dat lekker vlot indruk maakte met de mooie stemmen die elkaar eigenlijk gelijk vonden. Het duo bleef nog even en zong ook mee in ‘Move Mountains’, wat weer zo’n rustig opgebouwde song was, die een mooie progressie kende en steeds mooier werd. De Triezenberg zusters verdwenen weer naar de tribune, maar in het vertederende Dandelion was het Han van ’t Land die op de melodica een mooie extra gelaagdheid toevoegde. Daarna stond Walda stil bij haar producer. Iemand die in tal van opzichten een steun en toeverlaat voor haar was en erg belangrijk in haar loopbaan. In de periode na zijn overlijden schreef Walda op haar ukulele ‘Angelo’ om te verwoorden hoe ze hem waardeerde en zou missen. Een mooie uitleg gaf dit solo nummer extra intensiteit. Eigenlijk elk nummer kreeg zo een mooie introductie, waarbij in een paar woorden de track werd neergezet. Het rustige ‘Purpose’ waarin ze wederom heel mooi sensibel zong, gaat over hoe ze zich in het zingen, het dichts bij haar ware zelf voelt en de meezinger ‘Dragonfly’ over haar liefde en verbondenheid met de natuur en dat we daar zuinig op moeten zijn, gekleurd door de didgeridoo. Het met de kalimba verrijkte ‘One Day’ volgde en daarna kwam het slotnummer van de show met het stevige intense en steeds snellere ‘Let it Flow’. Het einde van een heel mooi, heel intiem optreden, dat tal van emoties aansprak en reden gaf tot blijdschap en optimisme, maar ook tot contemplatie van een artieste die haar eigen pad aan het volgen is dat niet gericht is op instant kortstondig succes, maar om een pracht van een artiest te worden met een mooie boodschap. Zo’n mooi optreden verdiende een toegift en met hulp van Anouk & Yora kreeg het publiek in Anderen dat het vlotte ‘I Wonder’. Een heerlijke muzikale avond kwam daarmee ten einde.