GRONINGEN – Iedereen die wel eens een programma bekijkt waar antiek wordt beoordeeld of oude huizen worden leeggeruimd weet dat het mooiste en meest waardevolle altijd op zolder staat. Die oude oom, je opa en oma of wie dan ook heeft een pareltje op de vliering. Take Root heeft dat ook. Het Americana festival in De Oosterpoort in Groningen heeft het podium The Attic. Hoog gelegen boven het festival is het er rustiger, een beetje verborgen voor de massa, maar er vinden fantastische concerten plaats. Penny & Sparrow bijvoorbeeld, vooraf niet de naam voor wie iedereen getekend zou hebben, maar waar achteraf de mensen blij zullen zijn dat ze er bij zijn geweest met de verbazing dat twee stemmen en een gitaar zo mooi kunnen klinken.
Andy Baxter en Kyle Jahnke werden in 2011 huisgenoten in Austin, waar ze beide studeerden aan de Universiteit. Al snel begonnen ze ook muziek te maken. Na wat zoeken werd al snel hun eigen stijl gevonden. Tweestemmige folksongs met de gitaar als begeleiding. Samen zijn hun stemmen een geval van 1 + 1 = 3. In 2013 bracht het stel hun eerste album uit ‘Tenboom’ en binnen een jaar volgde ‘Struggle Pretty’. Inmiddels is de teller gestegen naar een tiental albums en een aantal EP’s. Momenteel is Penny & Sparrow onderweg ter promotie van het album ‘Lefty’ dat begin dit jaar werd uitgebracht en de opvolger was van ‘Olly Olly’ uit 2022. ‘Lefty’ is opgenomen als een soort van experiment. Een tuinhuisje werd ingericht als studio waar alles mogelijk was. Het resulteerde in een aantal onverwacht afslagen die het duo nam en geeft de vrijheid aan een soort welhaast kinderlijke fantasie waarbij alles kan en niets hoeft, maar waarbij de poëtische teksten vol zitten met melancholie, verlangen en dromen, maar ook nachtmerries.
Het was duidelijk door De Oosterpoort gegaan; bij de Ratboys moet je zijn. Een enorme rij wachtte geduldig om de kelder in te duiken, maar de trap op was het rustig en dat werd door een flink aantal mensen dan maar als alternatief genomen. In de zaal was aanvankelijk nog veel plek, maar tegen begintijd was het er toch stampvol en eigenlijk iedereen bleef gewoon zitten tot het einde, wat niet vanzelfsprekend is. Het was toen het duo, tweestemmig, ‘Jeopardy’ inzette duidelijk dat het duo even de plaats op het podium moest vinden. Met een rustige opbouw werd dit al snel toch mooier en mooier. In de loop van de set gaven de twee blijk dat zenuwen toch nog steeds een factor zijn, maar al snel werden die beheersbaar en diep werden de kriebels weggestopt met een zweterige paar handen in de zak van een vestje. In Alabama, zo vertelde het duo, wordt de bovenkant van de deur blauw geverfd om de boze geest van een ex geliefde af te weren. In een mooie, soms van de emoties kolkende, song werd ook in Groningen de spoken op zolder onder de duim gehouden in ‘Alabama Haint’. Eerste echte hoogtepunt was ‘Don’t wanna be without ya’. Een prachtige song over reïncarnatie en de mogelijk hebben om te kiezen. Prachtig gezongen met wat Keltische invloeden, helemaal toen van de microfoon werd weggestapt en daarmee en effect van afstand en verwijdering werd gecreëerd. Het middendeel van het optreden was sowieso erg sterk. Fantastisch was het klein gehouden ‘Gold’ ‘ en de trage lovesong ‘Cult classically’. Met ‘Country’ werd er dan weer wat vaart in de zaak gebracht, met elk nummer die geweldige harmonieën. Iedere song wordt inhoudelijk en met humor gepresenteerd. De lach is net zo binnen handbereik als de traan. Daarnaast werd soms lekker in gesprek gegaan met het publiek, waarbij maar weer bleek dat hoe ver je ook reist, er altijd wel een spreekwoordelijke buurvrouw, in de zaal zit. Andy Baxter trof een dame uit Alabama, waar hij tegenwoordig woont en gitarist Kyle Jahnke had een mede Texaan in de zaal. Met ‘Recuarda’ werd een ode gebracht aan de vrouw van Baxter in een indringend mooie love song. Een cover met ‘Chinita’ van Pedro Vargas en het optreden eindigt met ‘Need You’. Een nummer over vriendschap, maar wel een vriendschap met haken en ogen. In Groningen werd het duo in vriendschap, zonder haken en ogen, ontvangen op Take Root en door het muisstil luisterende publiek in de armen gesloten. Wat een schat aan pracht en emotie lag er op de zolder van De Oosterpoort verborgen en werd voor Take Root te voorschijn gehaald. Spot organiseert regelmatig optredens in kerken. Penny & Sparrow in de Lutherse Kerk, dat zou geweldig zijn.