AMEN – Achter het muurtje dat in De Amer in Amen de zaal scheidt van de green room werd druk gewerkt. Terwijl zijn begeleider nog tal van zaken regelde, zat de Amerikaanse Americana zanger Parker Millsap geconcentreerd te schilderen. Het was niet de enige plek, waar harde arbeid te constateren was. Twee lieden van organisatie waren druk doende in de gelagkamer om een systeem werkende te krijgen via de twee stappen voorwaarts, één stap terug methode. Een artiest die te gast was, sprak druk met één van de programmeurs en uiteraard waren de horeca en vrijwilligers van de zaal druk doende om de gasten op ordentelijke wijze naar hun plaatsen te verwijzen en te voorzien van een desgewenst natje en droogje. Het zoemde dus op een prettige wijze rondom het gebouw vol creativiteit en liefde voor muziek. Ook nadat Millsap uit de voetsporen van Van Gogh was getreden en hij op het podium van De Amer verscheen bleef dat zo. Iedereen vond elkaar in een warme avond met muziek, een goed verhaal en hapje en drankje, een lach en een traan. Wellicht keek er nog iemand om zich heen of er niet ergens een heer met een opvallende bril zat, want niet alleen De Amer is fan van Millsap, maar ook Elton John. Het was een avond in de geest van Millsap, die vaak de nadruk legt op gemeenschapszin en dat in De Amer in grote dosis aantrof.
Het is dit voorjaar 10 jaar geleden dat de plaat ‘The Very Last Day’ verscheen. Dat wordt gevierd met speciale heruitgave en een bijbehorende tour, die Parker Millsap door Europa en de Verenigde Staten voert. ‘The Very Last Day’, zijn derde album na ‘Palisade’ uit 2012 en ‘Parker Millsap’ uit 2014, is de plaat waarop de singer songwriter volledig tot wasdom komt volgens de kritiek, die ook grif onderschrijven dat zijn eerdere werk ook al met een wijsheid wordt gebracht, die in contrast is met zijn leeftijd. In de laatste jaren brengt de man uit Purcell, Oklahoma het iets meer door de pop beïnvloede ‘Other Arrangements’ uit in 2018 en meest recent ‘Be Here Instead’ in 2021 en ‘Wilderness Within You’ in 2023. In die jaren is hij ook regelmatig in Nederland te zien. In 2017 staat hij bijvoorbeeld in de Spiegeltent op Noorderzon in Groningen en in 2018 was hij te gast in De Oosterpoort. In 2025 staat hij wederom, nu met opkomende ster Jake Vaadeland op het affiche, in de Groninger zaal. Zijn bezoeken aan het Noorden hebben hem ook culinair geraakt. Als hij in de buurt van Groningen komt, maakt hij de omweg naar de snackbar voor een Groninger Eierbal. De Amer weet dit nu voor een volgende gelegenheid, waarbij wellicht de plaatselijke pauzespecialiteit voor één keer kan plaatsmaken voor zo’n heerlijke Groninger snack.
Millsap kondigde aan dat hij begon met een treinlied, die tegelijkertijd ook over de Griekse mythologie ging en op het ritme van de stoomlocomotief vertrok de show, stevig en uptempo met de mondharmonica om het nog wat urgenter te maken. Voorjaar en fietsers, was dan de inspiratie voor ‘The Real Thing’ waarin de kracht meer ingehouden was. Een mooie opening die resulteerde in het prachtige en gevoelige ‘Your Water’, een liedje over bier, claimde Millsap. De gemeenschapszin was inmiddels volop in werking. In het begin waren de aankondigingen met een de nodige knipogen, maar in het verloop van het optreden werden ze serieuzer en kregen meer betekenis mee, hoewel de lach altijd binnen handbereik was. ‘Front Porchin” was een relaxte song over zomers op de veranda. In de opbouw van de set zat een mooie variatie, waarbij de Purcellian je dan meenam in het catchy en humorvolle ‘You Can’t Take it With You’ en dan weer in het kleine melancholische en dramatische ‘The Villain’, waarbij zijn toenmalige vriendin steeds droomde dat hij de fout in ging en hem dat in het wakkere leven nadroeg en hij niet meer de schurk wilde zijn. Voor de onderbreking volgden nog het nieuwe ‘Heavin a Good Time’ over het leven in de Verenigde Staten en het rustig verhalende ‘In Between’ bracht het pauze uur daar. Na de pauze opende hij schitterend met ‘Palisades’. Een nummer waarin hij de emotie perfect wist te treffen en in dit kalmere lied bracht hij zijn zang kwaliteiten nog even goed onder de aandacht. Het begin van de tweede helft voelde sowieso iets zwaarder. Het prachtige ‘Running on Time’ was ook zo mooi beladen net als het ingetogen ‘Here I Am’. Millsap groeide op in een diep religieuze omgeving, zelf heeft hij afscheid genomen van de kerk, maar heeft nog wel oog voor de goede zaken uit zijn jeugd. In het fenomenale ‘Old Time Religion’ gaat hij daar op in, net als ‘Heaven Sent’ waarin hij zich afvraagt waarom zijn LGBTQ vrienden zo verketterd worden en ook deze trage track maakt zoveel indruk en is enorm prangend. Dan neem hij weer andere invalshoek als de set ten einde komt met ‘Truck Stop Gospel’. Vlakbij Purcell komen twee belangrijke snelwegen, van Noord naar Zuid en van Oost naar West samen. Om Truckers en andere reizigers toch de kans te geven om hun geloof te belijden zijn hier diensten in de aanhanger van een vrachtwagen. Zo cirkelt hij om deze materie. Na het dankwoord speelde Millsap nog twee nummers. In ‘I Hope I Die in my Boots’ vereeuwigde zijn overgrootvader om dan het af te sluiten met als tweede toegift, het melancholische ‘Before The Curtain Closes.’ Tijdens het optreden onthulde Millsap dat hij ontdekt heeft dat hij uit Nederland stamt, met voorouders die de klei achter zich lieten, daarna naar Engeland vertrokken, zich daarna vestigden in Ierland en uiteinde nog verder westwaarts trokken over de oceaan. Geen wonder dat hij zich hier zo thuis voelt. Geef die man een eierbal.