LEEUWARDEN – Woordvloed brengt in De Harmonie in Leeuwarden enkel prachtige Nederlandstalige acts bij elkaar. Meau en Froukje zijn de blikvangers, maar ook Nienke Leone houdt zich prachtig staande tussen deze gevestigde namen. Het komende najaar heeft ze veel om naar uit te kijken. Krezip neemt haar mee op toer en ook via de Popronde zal ze vaak op het podium staan de komende tijd, maar eerst richt ze haar schreden naar De Harmonie in Leeuwarden voor Woordvloed. Ze claimt radicaal eerlijke liedjes te brengen en vult die claim met gemak in tijdens een hele fijne show en brengt onderwerpen ter sprake in haar liedjes die je misschien niet zo snel in een gesprek zou vertellen.
Nienke Leone leek in eerste instantie vooral een plek als songwriter te ambiëren. Kundig schreef ze haar songs toegespitst op anderen. Ze schreef voor Miss Montreal, maar het door haar geschreven ‘Spijt is voor Later’ werd een liedje dat de liefhebber van Gooische Vrouwen onmiddellijk zal herkennen. Het nummer werd een enorme hit. De songs werden geschreven op haar woonboot in de haven van Rotterdam, een plek waar uiteraard de geest van één van de beste schrijvers van het Nederlandse lied en invloedrijk jazzmuzikant Jaap Valkhoff door straten zwerft. Door het schrijven voor anderen, lukte het Nienke Leone, ook steeds beter woorden te geven aan haar eigen gevoelens of over de kwesties die dierbaren raken. De liedjes die niet voor een ander waren zochten een uitlaat klep en vonden die in zelf optreden. Het blijkt dat Nienke Leonie niet alle een ander de gereedschappen kan aanreiken voor succes, maar ook zelf, misschien nog een beetje schuchter, in de schijnwerpers kan staan.
Haar optreden in De Harmonie, voor een kenners publiek van Nederlandstalige pop, begon sterk met ‘Denkstof’. En rustige song die het publiek en de zangeres en haar begeleiders de kans geeft in het concert te groeien, maar gelijk al erg mooi is. In ‘Wegwerpliefde’ is het beginpunt ook weer de rust, maar wordt het langzaam steviger en intenser. Die intensiteit zit hem deels ook in haar zang. Ze weet in veel nummers een urgentie mee te geven aan haar woorden, zonder dat dit ten koste gaat van de zang. De zelfde opbouw komt terug in ‘Park’, dat ook steeds heftiger wordt. Het eerste hoogtepunt van de show is ‘Als je Mij Ziet’. Een break up song, legt de zangeres uit, waarbij haar band moet opletten niet door haar woorden heen te spelen en zo onverstaanbaar te maken. Regelmatig geeft de zangeres met haar mooie introducties haar liedjes extra diepgang mee. Het is duidelijk dat het nummer de zangeres ook zelf raakt. Ze laat prachtig haar emoties toe en dat geeft het onmiddellijk een hele fijne oprechtheid die zo het publiek in stroomt dat daar op reageert. De emotionele roller coaster gaat direct verder in het eveneens prachtige ‘Huilen in de bioscoop’. Als haar vriendin haar vader verliest aan een ernstige ziekte wil Nienke Leone zorgen voor een avondje even leuk en andere emoties en neemt haar vriendin mee naar een film, waarin dan de hoofdpersoon haar vader verliest. Een moment dat binnenkom en prachtig is gevangen in dit droeve en gevoelige lied. In de nummers van Nienke Leone zit vaak een mooie opbouw. Niet alleen over de woorden is nagedacht, maar ook hoe het nummer steeds meer impact krijgt. ‘Hoe gaat het met je?’ is hier een goed voorbeeld van. Langzaam kruipt er steeds meer pit in het nummer. Dan roept Nienke Leone een surprise op het podium. Voor ‘Jupiter’ vraagt ze de steun van collega Jet van der Steen en dat wordt een prachtige song over samen eenzaam zijn. Het publiek is volledig in de ban van de Rotterdamse en mag meezingen in het uptempo ‘Had dan Iets Gezegd’. Nog een duet, want nu mag bandlid Marijn meezingen. Het lekker opgebouwde concert nadert dan zijn climax. De laatste twee nummers zijn heerlijk swingend en catchy met ‘Leuker als je High Bent’ en het stevigere ‘Waar Ben Jij’. Nienke Leone weet hoe ze in haar nummers de spanning moet opbouwen, heeft wat te vertellen en doet dat op een mooie toegankelijke wijze. Een pracht van een songwriter en een dijk van een artiest.