GRONINGEN – Het is voor elke band of artiest prachtig om gedurende de Eurosonic / Noorderslag vierdaagse één of meer shows te mogen geven in Groningen in de hoop een Nederlands of zelfs Europees publiek te kunnen aanboren. Liefst in het hoofdprogramma, maar ook in het bijprogramma is veel prachtigs te spotten. Moonloops was het gelukt om tijdens de Pinguin Showcases in De Drie Gezusters een plek te scoren. Een prachtig podium ook nog, een deur verwijder van de Grote Markt en de Martinitoren op steenworp afstand. Helaas ook een podium waar ze het met haar slaapkamer pop en folk moest opnemen tegen lawaaiige omstandigheden en drukke passerende lieden op weg naar binnen of buiten. Dapper ging Sarah Dekker, met versterking van een gitarist, de uitdagende omstandigheden aan en slaagde erin haar slaapkamer te creëren in een drukke bar.
Sarah Elisabeth Dekker is al geruime tijd actief als Moonloops. In die periode stond de Frieze singer songwriter al op mooie podia en festivals als het Fries Straat Festival en deed onder andere het voorprogramma bij de Britse blue heldin Elles Bailey. Het duurde echter nog tot 2024 voor je Moonloops na een optreden ook mee naar huis kon nemen. In dat jaar verscheen het album ‘Little Astronaut, Big Dreams’, dat een jaar later met ‘Ghost’ een opvolger kreeg. Naast haar avonturen in Moonloops is Sarah Dekker samen met ‘Cath Harryvan ook het duo Amonia Caramel en ook hiermee zijn recent mooie albums verschenen en prachtige festivals aangedaan.
“Let’s go” klonk het en Moonloops ging prima van start. ‘Little Astronaut’ is echt zo’n track die mooi de lading dekt en je een preview geeft van wat je kan verwachten. Rustig tokkelend en verhalend ontwikkelde zich een fijne vertelling die erg aansprak. Het tweede nummer ‘Empty House’ was traag en klein. Een nummer dat in een stille ruimte beter tot zijn recht komt en nu tegen het rumoer moest opboksen, maar daar uiteindelijk, met enige gespitste oren van de aanwezige Moonloops fans, ook wel weer in slaagde. Gelukkig overtuigde ‘Fishing for a Fantasy’ daarna volledig. Een prachtig hoogtepunt dat net wat robuuster was en daarmee ook de drukte van de omgeving aankon en ook verderop in De Drie Gezusters hoofden deed draaien. Een nummer ook met een mooie progressie, waarin vooral de zang van Sarah Dekker zich op zijn best toonde. Een dame gooide de deur open en torste een paspop langs het podium. Vast onderdeel van een andere band die ergens in het gebouw zou optreden of was dit wellicht handig ingezet door Moonloops die net ‘Golden Girl’ inzette en het zo ook inzichtelijk maakte. Even leek een drumstel achter op het podium zo enthousiast geworden te zijn dat hij spontaan mee jamde, maar een toeschouwer greep in en zorgde ervoor dat de trillingen niet meer er voor fikste het probleem, zodat een hinderlijke toon het optreden niet verstoorde bij dit kalme nummer. Naar het einde werd het erg mooi. Het ingehouden ‘Constellations’ was bijzonder aansprekend. Moonloops kwam steeds meer tot recht in de omgeving en Dekker sprak het optreden charmant aan elkaar, maar mag best nog dieper ingaan haar liedjes. Het mooiste was tot het laatste bewaard. Het ongehaaste ‘Rocketship’ gaf alle tijd en ruimte voor de begeleiding om zijn kunnen te tonen en na een piano intro was ‘Waltz on the Edge of the World’ een heerlijke afsluiters waarin nog één keer de zang naar voren werd gehaald en Dekker zich wederom als zangeres volledig bewees. Niet het eenvoudigste optreden, maar uitstekend ingespeeld op de moeilijke omgeving.