Loading...
Recensies 2025Spot Muziek

Maya Delilah is verborgen Rockit hoogtepunt

GRONINGEN – Er zijn altijd mensen die meer weten op een festival. Die hun voorpret niet beperken of laten leiden door de headliners, maar ook naarstig de kleinere podia afspeuren, beluisteren en potentie herkennen bij de acts die misschien niet met de grootste naam op de poster staan. In De Oosterpoort tijdens Rockit waren die mensen op tijd te vinden in de kelder. Daar stond Maya Delilah geprogrammeerd en dat is een opkomende ster in de Britse jazzy wereld. Nu nog wat onder de rader, maar daar zou toch wel eens heel snel verandering in kunnen komen. Maya Delilah bleek inderdaad alles wat vooraf van haar verwacht mocht worden. Een heel sterk optreden voor een zaal die helemaal opging in de show van de zangeres en gitarist uit Londen. Een artieste die volgende keer vast niet in de kelder staat, maar misschien wel op het hoofdpodium.

Maya Delilah Shoul groeide muzikaal mede op als straat muzikant in Londen. De Britse viel hierbij al jong op met haar combinatie van jazz, blues, soul en pop en verdiende een finale plaats in The Mayor of London’s Gigs Big Busk, de belangrijkste competitie voor straatmuzikanten in Londen. Ze vervolgde haar opleiding op de Brit School, een school die onder meer Amy Winehouse, Adele en Katie Melua tot de alumni rekent. Maya Delilah groeide uit tot een veelgevraagd sessiemuzikante. In de tussentijd werkte ze hard aan haar sound en uiteindelijk presenteerde ze die op haar debuut EP ‘Oh Boy’ in 2020, een plaat die niet veel later werd gevolgd door de EP ‘It’s Not Me, It’s You’ in 2021. De grote doorbraak, naar ook internationale podia, zoals Rockit werd verder voortgezet met haar debuutalbum ‘The Long Way Round’, uitgegeven op het prestigieuze Blue Note label, wat een rijpere en vastberadener artiest toont die haar weg heeft gevonden en die plaveit met prachtige songs.

Maya Delilah laat zich in de Groninger kelder van De Oosterpoort door twee muzikanten assisteren. Ingetogen, maar ontzettend mooi start het trio met ‘Actress’ waarbij het inmiddels behoorlijk vol is geworden in de zaal. Het is een nummer, met fraaie omfloerste zang en ook als gitarist overtuigt Maya Delilah, met een uptempo percussie als tegenhanger voor haar ongehaaste zang. “Het gaat over mijzelf”, kondigt de artiest dan ‘Maya Maya Maya’ aan. Het is gevoelig, soms iets duister, maar ook speels omdat de zangeres met effecten en het afstand nemen tot de microfoon voor verschillende effecten zorgt wordt dit jazzy lied prachtig. Hierna gaat het tempo er nog verder uit in het in de Verenigde Staten geschreven ‘Necklace’. Voor ‘Never With You’ wordt de piano ingezet in een verhalend nummer dat aan kracht wint en door vloeit in de instrumental ‘Jefferey’. Het is dan toch tijd om nog wat meer pit te brengen en daarvoor leent ‘Look at the State of me Now’ zich uitstekend. Een stuk stevigere ballad, maar in deze song weet Maya Delilah toch haar gevoeligheid te behouden en dat te etaleren. Een heerlijke track. Het tempo blijft hoog in ‘What’s The Deal’. De piano keert terug voor ‘Breakup Season’. De band weet zoveel intensiteit en melancholie op ge roepen in dit toch licht en luchtig beginnende lied. ‘Vincent’, een Don McClean cover lijkt vooral in de set te zitten om bas en gitaar nog eens te onderstrepen en dient dat doel bij uitstek. Prachtig is ‘California’, geschreven in die staat, vertelt de Britse over deze song waarin ze verlangd naar California, maar daar aangekomen toch een dierbare mist. Veel liedjes worden kort, maar prima geïntroduceerd, zodat het publiek hier ook een handvat heeft, terwijl er ook genoeg zelf blijft in te vullen. ‘California’ is prachtig opgebouwd. Het begint rustig, wat beschouwend, maar krijgt steeds meer vaart en lading met een flinke dosis weemoed. De show eindigt bij ‘Begin Again’, waarin de zangeres met nostalgie terugkijkt op mooie momenten in haar leven. Ze eindigt ook zoals ze begon, ‘Dromerig, ongehaast, met in dit nummer, niet voor het eerst, een prima gebruik van de loop voor een wat breder en gelaagder geluid. Na afloop van Rockit waren er mensen die Maya Delilah aanwezen als het mooiste wat ze dit festival gezien hadden. Daar is wat voor te zeggen.