GRONINGEN – Onberoerd laat Ana de Llor je absoluut niet. De uitgesproken en eccentrieke Portugeze zangeres had absolute fans na haar Platosonic Showcase, maar ook mensen die er helemaal niets in zagen. Het geeft maar aan dat de Eurosonic / Noorderslag deelneemster scherpe keuzen durft te maken. Haar eigen weg zoekt en niet bang is, zoals ze op het podium in Bagels & Beans toonde, een geheel eigen publiek te zoeken en daarbij ook een deel links te laten liggen. Daarbij kan De Llor rekenen op pleitbezorgers als Tom Robinson van de BBC en de vooraanstaande pleitbezorgers voor dames in de muziek van ‘Get in her Ears’ die haar als groot talent prijzen. Van dat talent gaf de Portugese blijk in Groningen.
Het wiegje van Ana de Llor stond in Lissabon, maar sinds enige tijd woont en werkt de avant-pop artiest in Londen. Bekendheid kreeg ze met haar deelname aan het North Vision Song Contest met haar liedje ‘Penelope’. Haar sound is karakteristiek en in haar werk speelt zowel haar achtergrond in de beeldende kunst en haar synesthesie, dat is het vermogen om twee of meer zintuigervaringen te verbinden om zo bijvoorbeeld kleuren zien bij muziek een belangrijke rol. Het resulteert in duistere broeierige soundscapes waarin de Portugese mystiek een belangrijke rol speelt. Met behulp van avant-garde elektro neemt ze aloude ritmes onder handen en maakt er modern werk van. Tot nu toe heeft Ana de Llor één EP uit gebracht in 2023 ‘Not Your Holy Ghost’ en zeer recent werd de single ‘Bullshhh’ uitgebracht. Vorig jaar stond de artiste op Glastonbury, nu moet via Eurosonic de rest van Europa worden overtuigd.
De showcase op het, dit jaar gelukkig opnieuw bij Platosonic betrokken, podium in Beans & Bagels opende met ‘In Rage We Play’. Een onoplettende binnenkomer kon aanvankelijk even de indruk krijgen in een opera terecht gekomen te zijn, want met welhaast klassieke zang en a capella gezongen opende dit nummer en toonde direct de vocale mogelijkheden van Ana de Llor en de diepte aan emotie die ze weet me te geven aan haar zang. Dat kwam ook tot uiting in ‘Lourdes’. Een lied dat rustig aanving, maar met heavy, metaalachtige klanken uit de synths, waarover al snel urgente haast gesproken tekst kwam. Een uitgesproken nummer, dat kracht herbergde en een donker prangend beeld neer zette. Halverwege ging dit over in verheven zang, wat juist weer ijl en wijds klonk, wat een prachtige contradictie in dit nummer vormde. Prachtig hoogtepunt van het optreden had de Portugese mooi in het midden gelegd. ‘Lilith’ was fantastisch met een prachtige ruimtelijkheid, maar ook een donkere synths ondertoon. Heerlijk gezongen en aansprekend opgebouwd. De aankondigingen van de zangeres zijn prima. Over het eveneens erg mooie ‘Quando Eu Era Pequenina’ vertelde ze dat dit was gebaseerd op een oud liedje van het Portugese platteland dat ze samen met haar synth bediener en toetsenist Agon Branza opnieuw had vormgegeven tot een moderne song. Voor het poppy ‘Oh Bless’ onthulde ze dat er dit jaar een album zal verschijnen, waar dit liedje op straat. Het eindigde met ‘Bullshhh’ een queer wraakliedje dat haar nieuwe single is. Ana de Llor is een artiest met mogelijkheden die nu en dan nog een beetje alle kanten opschiet, maar prachtige liedjes heeft, wat alleen maar mooier is als ze op het podium ook alle mogelijkheden heeft omdat groots en meeslepend neer te zetten. Een artieste om in de gaten te houden.