GRONINGEN – Het is één van de belangrijkste ontwikkelingen van de laatste jaren. Mega getalenteerde dames die schrijven en zingen in het Nederlands en daar ook echt wat te vertellen hebben. Je hebt Froukje, Meau, S10, Meis en uiteraard zijn Sophie Straat en Merol niet te vergeten en nog tal van andere jonge artiesten die er aan komen sprinten waaronder Loen. Loen is het alter ego van Eline Mann, die al eerder onder eigen naam aan de Popronde deelnam. In Groningen zal ze twee keer op de planken staan. Het is niet te ontkennen dat de herfst is begonnen als de eerste Popronde bezoekers zich een weg door het winkelende publiek naar Plato banen waar als amuse voor het hoofdgerecht al een aantal Popronde deelnemers zich presenteren in de middag, voor ook die de Martini stad weer instromen en, in het geval van Loen, zich melden in Buckshot voor nog een showcase.
Haar debuut EP ‘Hoi Ik Ben Loen’ kwam eind 2023 uit. Daarvoor was Loen vooral actief onder haar eigen naam Eline Mann en ook onder die naam deed ze al een rondje Popronde. Met Loen moet er echter meer focus komen, meer doelgerichtheid, want, volgens eigen zeggen, deed Mann maar wat voor ze als Loen een heldere stip op de horizon zette en daar de koers op plot. Als Loen combineert ze poppy melodieën, RnB vocal-runs en een rock-attitude met een eigen smoel, maar ergens in het landschap van Froukje en Merol. De keuze voor Nederlandstalig wordt gemaakt juist in een tijd dat ze in Londen woont en op een heimwee moment Eefje de Visser draaide. Direct daarna ging de wereld dicht wegens Covid, maar Mann transformeerde in Loen, onder meer met stimulans van Froukje met wie ze samen in een groepje op afstand zat om elkaar te ondersteunen in die moeilijke tijd en die haar de voorzet gaf, die Loen inkopte voor haar eerste Nederlandstalige liedje. Voor 2025 kondigt ze al een samenwerking aan met Baas B, waar dan een gezamenlijke EP moet gaan verschijnen die ze momenteel opneemt. Naast haar, boven aan de Platotrap, weet ze zich tijdens haar showcase muzikaal gesteund door Alex Haak op gitaar.
Het begint gedreven. Loen zet zich even helder neer met een fikse dosis gedrevenheid in ‘Hij Weet Dat Het Pijn Doet’. Dat is juist dat eerste liedje dat ze schreef. Lekker uptempo en met een scherpe felheid, die het erg mooi maakt, in de zang. Iets rustiger is dan ‘Als Ik Later Famous Ben’ waarin haar zang mooi de emotie wer weet aan te tikken om dan weer vlot en met drang ‘Rozen in Turkije’ ten berde te brengen. De opening van de showcase is al heel fijn, maar dan gaat het niveau nog een stukje omhoog met ‘Alles Zien. Alles Zien’, een nummer over een corona verliefdheid die ze eigenlijk alleen op het podium heeft gespeeld, maar het verdiend om ook opgenomen te worden, want het is en heerlijke song, die heel oprecht wordt gebracht. Het is ook één van de nummers die een korte, maar adequate inhoudelijke uitleg krijgt, om je iets opweg te helpen in de goede richting voor begrip en vertaling naar je eigen situatie. Haak mag even pauze nemen voor de schitterende, een verdrietige ballad, zo kondigt Loen aan, song ‘Kans Verkeken’. Solo maakt ze het erg gevoelig en heel erg mooi, als ze ook nu die emotie vol omarmt. Het tempo komt er weer in met de cover ‘Sukkel voor de Liefde’ van The Opposites ft Mr Probz, mar dat had ook best mogen worden ingeruild voor een eigen nummer, want met het intieme ‘Even Vergeten’, ook uitgebracht als single bewijst Loen dat ze liedjes kan schrijven als de beste om dan te eindigen met en prachtig kabelend gitaartje en met veel geloofwaardige oprechtheid heeft gevoelig gezongen slotakkoord dat ‘Tot in de Eeuwigheid’ of iets dergelijks heet, want inmiddels dringt de tijd en moet de reis naar podium twee van die dag aanvangen. Heerlijk hoor die Loen, ze liet zich gelden in Plato.