LEIRIA – Als je met het vliegtuig naar Lissabon vliegt en dan door wil naar Leiria, dat ten noorden van de Portugese hoofdstad ligt aan de kust heb je met het openbaar vervoer twee keuzen. Je kunt met de trein, overstappen in Granja do Ulmeiro, dat ten noorden van Leiria ligt en dan terug naar het zuiden naar je plaats van bestemming. Handiger is het om de bus te pakken. Vanuit Lissabon gaat het rechtstreeks naar Leiria in zo’n anderhalf uur. Een prachtige rit als je de bus over de IC2 neemt die het alternatief is voor de route via de snelweg en nu en dan door prachtige dorpjes komt in een nazomers temperatuurtje onder een wolkendek waar nu en dan even een zonnetje doorheen piept. Leiria is een erg oude stad. De Romeinen noemde het Collippo en het kwam tot bloei in de eeuwen dat het onder moslim bestuur stond voor het na enkele eeuwen werd veroverd door de eerste Portugese koning Alfons de Eerste. Tegenwoordig is het een oud stadje onder de schaduw van een kasteel dat Alfons hier liet bouwen boven op een heuvel dan boven de stad uit toornt. Het is de stad van Liza Sereno. De singer-songwriter komt in januari naar Groningen om zich te presenteren bij Eurosonic – Noorderslag. “Lisa Sereno, een van de opkomende stemmen van Portugal”, weet het showcase festival over haar te vertellen, “weet intieme, tijdloze folkliedjes om te zetten in iets filmisch; denk aan Joni Mitchell gezien door de atmosferische lens van Weyes Blood, met een vleugje David Lynch. Haar debuutalbum ‘Belonging’ werd uitgeroepen tot het tweede Portugese album van 2025. Ondersteund door een sterke liveband, samengesteld uit de nieuwe jazz- en experimentele generatie van Portugal, heeft Lisa Sereno het afgelopen jaar op podia in heel Portugal gestaan. Nu richt ze haar blik op Europa.”
“Ik luister al van jongs af aan naar muziek, omdat mijn ouders thuis altijd albums uit allerlei genres draaiden”, steekt Lisa Sereno enthousiast van wal. “Het was niet hun bedoeling om me muzikaal te ‘onderwijzen’; ze genoten simpelweg van muziek, en ik leerde daar ook van te genieten. Toen ik nieuwsgierig werd naar muziek en muziekinstrumenten, zorgden mijn ouders er altijd voor dat ik kon deelnemen aan muzikale activiteiten in mijn woonplaats en muzieklessen kon volgen – zonder dat ze me ooit onder druk zetten. Ik heb sindsdien altijd al muziek geschreven, ik houd er in het algemeen van om dingen te creëren, maar pas eind twintig begon ik me echt op het schrijven van liedjes te concentreren. Ik ontdekte nieuwe artiesten wier werk en stem me inspireerden, en ik begon vorm te geven aan wat ik als mijn eigen muzikale stijl beschouwde. Ik begon mijn werkende leven met een baan als grafisch vormgever, en in mijn vrije tijd hield ik me bezig met wat ik het liefste deed. Na verloop van tijd groeide dat uit tot een muzikale carrière.”
Het intrigeert hoe ze aanvankelijk aan de hand van de muziek die haar ouders thuis speelden, haar eigen favorieten ging ontdekken en daaruit de inspiratie vond om haar sound te vinden. Sereno gaat er dieper op in. “Toen ik artiesten ontdekte wier stemgeluid op het mijne leek, zoals Joan Baez of Joni Mitchell, begon ik mijn eigen stem te omarmen en te onderzoeken hoe ik die in mijn liedjes kon inzetten. Mijn achtergrond in zang en koor hielp bovendien bij het technische aspect. De artiesten en muzikanten met wie ik heb samengewerkt sinds ik aan mijn album begon te werken, hebben mijn manier van luisteren naar en maken van muziek beïnvloed en doen dat nog steeds. Ik let nu op details die me voorheen niet opvielen, en ik waardeer ze meer, zeker als het gaat om muziekproductie.”
“Meestal laat ik me inspireren door mijn eigen levenservaringen, of door die van mensen die dicht bij me staan”, duikt ze dan nog dieper in het proces van songwriting, “en die op de een of andere manier indruk op me maken. De laatste tijd haal ik ook inspiratie uit de natuur en de poëtische kant daarvan, denk aan een vogel die op de grond is gevallen, of schimmel die zich over een muur verspreidt. Ik schrijf mijn liedjes meestal door op mijn gitaar akkoordenschema’s te spelen en vervolgens met mijn stem te gaan improviseren. Soms ontdek ik pas hoe ik me werkelijk voel op het moment dat ik mezelf laat zingen en alles eruit gooi wat er in me opkomt.” Lisa Sereno laat zich hierbij ook inspireren door de ‘transcendente kracht van muziek’. “Als kind moest ik naar de kerk, en op een gegeven moment sloot ik me, aangemoedigd door onze muziekleraar, samen met wat schoolvrienden aan bij het kerkkoor. Dat was voor mij het fijnste deel van het kerkbezoek: ik hield van de liedjes, en het zingen met vrienden maakte het nog leuker. Wanneer de stemmen in het koor samenkwamen, voelde dat als iets volkomen magisch; de bijzondere akoestiek van de ruimte maakte het bovendien nog krachtiger. Tegenwoordig, wanneer ik in mijn eigen nummers meerstemmige zangpartijen toevoeg, voelt dat een beetje alsof ik mijn eigen koor heb.”
Een mooi moment om even verder in de muziekscene in Leiria te duiken en te kijken of behalve de kerk ook dat zijn invloed heeft gehad. “Een band uit mijn geboorteplaats, Silence 4, werd in heel Portugal bekend. Het zien groeien van een band uit zo’n kleine stad heeft een diepe indruk op me achtergelaten. Daarnaast zijn er een paar mensen die een enorme impact hebben gehad op de muziekscene in Leiria: zij organiseren evenementen, festivals en concerten, en hebben het label ‘Omnichord’ opgericht. Ze steunen artiesten oprecht en hebben een diepe liefde voor muziek. Ik heb het geluk gehad hen en andere artiesten uit mijn stad te ontmoeten; ik groeide op met bewondering voor hen, en uiteindelijk zijn zij mij gaan steunen en maken ze nu deel uit van mijn muzikale loopbaan. Dat is de geest van Leiria: we vormen een gemeenschap van muziek- en kunstliefhebbers die ervan overtuigd is dat onze muziek een plek in de wereld verdient. Ik denk dat wat je van Leiria in mijn muziek kunt terug horen, de liefde en het werk is die ik in dit album heb gestoken.”
“Ik probeer steeds meer los te laten hoe anderen mijn muziek waarnemen of interpreteren, al vind ik dat best lastig”, vertelt ze dan over haar muziek. “Daarom zou ik zeggen: luister gewoon naar mijn muziek en geef er je eigen invulling aan. Dat is precies wat kunst zo universeel maakt; het kan ieder van ons op een andere manier raken.” Dat luisteren kan via haar debuutalbum ‘Belonging’ dat in 2025 verscheen. “Ik heb altijd de behoefte gevoeld om me uit te drukken en dat met de wereld te delen; muziek is daarvoor mijn middel geweest. Hoewel dit mijn eerste album is, heb ik lang gewacht met het uitbrengen van muziek, totdat ik het gevoel had dat het écht mij en mijn stijl vertegenwoordigde. Dat is gelukt dankzij de hulp van Miguel Nicolau, de producent van het album. Met dit album wilde ik oprechte, rauwe muziek maken, in de hoop een publiek te vinden dat zich erin herkent en er troost in kan vinden.”
We sluiten het gesprek af met de reden van het gesprek. Eurosonic/ Noorderslag en live haar liedjes spelen om een podium in Groningen. “Wanneer mijn band het intro van mijn nummer ‘Mystery’ inzet, voelt het alsof ik thuiskom”, klinkt ze dromerig en even lijkt ze op het podium te staan in plaats van in Leiria. “Muziek heeft altijd zo’n uitwerking op mij gehad; zelfs als ik voor een optreden zenuwachtig ben, kom ik tot rust zodra de muziek begint. Het zingen van sommige nummers is dan weer de uitdaging. Ik heb ze zo gecomponeerd dat ze op hun best klonken, zonder me druk te maken over hoe ik ze live zou zingen en ik vind dat dat ook precies zo hoort. Uiteindelijk vind ik altijd wel een manier, en merk ik dat ik me er telkens wat prettiger bij ga voelen.”
Wat hoopt ze over te houden aan Eurosonic / Noorderslag showcase, want het heeft natuurlijk ook zakelijk een belangrijk aspect. “Naast het presenteren van mijn muziek aan luisteraars en programmeurs buiten Portugal, vind ik het interessant om andere internationale artiesten te zien optreden en te observeren hoe zij hun muziek promoten in een showcase-omgeving. Als logische volgende stap in mijn carrière zou ik graag internationaal gaan toeren en op festivals in het buitenland spelen; ik geloof dat Eurosonic een uitstekende plek is om dat dichterbij te brengen. Het leggen van contacten met internationale agenten zou kunnen helpen om dat te realiseren.” Dan eindigt ze met het vertellen waarom die internationale agenten, maar eigenlijk elke festivalganger haar showcase zeker zou moeten bezoeken. “Als je even wilt ontsnappen aan de werkelijkheid en wilt onderdompelen in een mysterieuze sfeer vol folkachtige liedjes, denk aan Joni Mitchell door de atmosferische lens van Weyes Blood, met een vleugje David Lynch in de nachtelijke uren, dan moet je zeker naar mijn showcase komen. Ik treed op met een buitengewone groep muzikanten: Débora King, João Hasselberg, João Sousa en Pedro Branco. Zij hebben het vermogen om mijn nummers een filmisch karakter te geven en ze onverwacht groots te laten klinken. Ik zie je in Groningen,” zwaait ze dan enthousiast uit. Eurosonic / Noorderslag is van 13 tot en met 16 januari 2027 en waar en wanneer Lisa Sedero zal spelen is nog niet bekendgemaakt.