Het jaar 2023 begon voor Inge Lamboo muzikaal in het randprogramma van Eurosonic / Noorderslag. Een sterk optreden tijdens Platosonic in de Groote Griet op de Grote Markt liet een veelbelovende artieste zien die op het podium al een prachtige indruk na liet. Een belangrijk jaar voor Lamboo die net in het voorprogramma bij Gronings eigen Orange Skyline had gestaan en mocht uitkijken naar shows met Floor Jansen en het uitkomen van haar debuutalbum ‘Black Heart’ wat haar weer mooie festival plaatsen opleverde. Een vliegende start, maar dat moet wel worden onderhouden. Nu is er haar tweede album ‘This Is How The Future Sounds’ en Lamboo bewijst zich daarop als een meer dan volwassen en prachtige artieste, met een karakteristieke zang en hele fijne liedjes. Wat er uitspringt op haar nieuwe album is wel de samenwerking met het legendarische The Who gitarist Pete Townsend. Het gaat niet onopgemerkt voorbij, want Lowlands en Canalpride pikten haar op voor shows deze zomer. Lamboo schrijft zelf, maar werd ook bekend door haar vertolkingen van liedjes in de stijl van een andere artiest. Een cover van een nummer van Pink, werd opgepikt door de artiest zelf die haar platenmaatschappij op Inge Lamboo wees, wat haar debuutalbum opleverde, net zoals Lindsey Buckingham haar opmerkt als ze een nummer in Fleetwood Mac stijl uitbrengt. Vorig jaar brengt ze een versie van die mash-up uit en is het Pete Townsend die haar benaderd en haar een boodschap stuurt dat hij uitkijkt naar meer werk van haar. Ze trekt de stoute schoenen aan en vraagt hem of hij wil meespelen op haar nieuwe album. Het resulteert in een karakteristieke bijdrage van The Who gitarist op het nummer ‘Call Out Your Name’.
Het album ‘This Is How The Future Sounds’ heeft een groter doel. Als opgroeiende jongeling had Inge Lamboo veel steun aan de artiesten waar ze fan van was. Ze waren een gids door het leven, maar ook boden ze steun met hun liedjes als dat nodig was. Lamboo hoopt met haar album hetzelfde te bereiken. Op het album een aantal co-writes en samenwerkingen met producers, maar ook een aantal door Lamboo zelf geschreven en geproduceerde nummers. Het album gaat van start met ‘Like A Phoenix’. Een nummer dat ze schreef voor Pride in Amsterdam. Was haar eerste album nog vooral aanstekelijke pop, dit neigt veel meer naar de indie en countrypop. Een prachtig krachtig statement, met heerlijke zang en toenemende power. Iets meer indie is ‘Lying Eyes’, een prima song die rustig begint en waarop vooral de percussie opvalt met een geheel eigen lijn, naast de prima zang. Prachtig is het rustigere ‘Somewhere in Between’, een lied waarin de emotie mooi tot zijn recht komt en een song die hoop biedt als je in een donkere plek in je bestaan zit. Een heel herkenbare emotie en een heel volwassen nummer, welke steeds meer zeggingskracht krijgt. The Townsend liefhebber mag ‘Call Out Your Name’ niet missen, waarin Lamboo op haar twaalfsnarige gitaar gelijk opgaat met het gitaarspel van de legende en qua zang imponeert. Iets rustiger, wat de diepte van de zang ten goede komt, maar het is vooral die prachtige gitaren die het tot genieten maken. Lekkere opening dan voor het titelnummer ‘This Is How The Future Sounds’ met een fijn gitaarstuk, voor Lamboo het terug neemt en de onzekerheid toelaat in haar zang. Een nummer dat erg mooi de ontwikkeling laat zien, hoe soms je zekerheden wegvallen en je onzeker bent over wat gaat komen en daarin houvast zoekt. ‘Two Empty Eyes’ is een mooi kalm nummer, de stem van Lamboo overtuigt net als in het iets robuustere ‘Best I Can’ wat lekker rockt. ‘Higher’ is mooi als de slotfase van het album is aangebroken. Nog zo’n song gedragen door haar stem. Dan is het weer lekker countryrocken in ‘Bleed’, stevig en prachtig, met een mooie ontwikkeling. Een beetje vreemde eend in de bijt is dan ‘Age of Nostalgia’, een nummer dat aansluit bij de stijl van The Great American Songbook. Dromerig, romantisch en erg mooi, met strijkers, prachtig, maar het staat een beetje los van de rest. Desondanks een dijk van een album van Inge Lamboo die een sterke opvolging van haar debuutalbum heeft afgeleverd met ‘This Is How The Future Sounds’.