AMEN – Het zijn soms de kleine dingen die het doen. De ontvangst van een artiest bijvoorbeeld. Hartelijkheid, een goede maaltijd die vers en met liefde is bereid en niet kant en klaar uit de magnetron. Een goed gesprek en oprechte belangstelling. Het zijn van die details waardoor je later misschien een artiest kan krijgen die eigenlijk buiten bereik is, maar die van een collega lovende woorden heeft gehoord over de zaal of een beginnende artiest die nog eens terug komt als hij of zij te groot voor een podium is geworden, maar die de ontvangst niet vergeten is. In De Amer in Amen was het meer dan gezellig. Heather Little met haar band en vertegenwoordigers van het podium zaten hartelijk te kletsen. De programmeur vertelde hoe belangrijk het was als mensen ook eens een onbekendere artiest durven te bezoeken, die gok eens nemen en dan meestal positief verrast worden. De toetjesdame zag het vanaf een afstand aan. Er werd nog eens opgeschept. Duidelijk was dat de ontvangst een tien met een griffel was, maar ook nog een toetje en dan het toneel op. Dat werd krap. Het lukte, maar Little vertelt vast aan Amerikaanse collega’s dat ze als ze Europa aandoen ze toch echt ook in De Amer moeten optreden, want de ontvangst is daar zo hartelijk en het eten zo lekker.
Heather Little maakte naam met het schijven van liedjes voor, onder andere, Miranda Lambert, Kacey Musgraves en Sunny Sweeney. Zelf heeft ze als artiest nog niet die naam, maar ze doet weinig onder voor deze grootheden. Voor een prachtige artieste en zeer getalenteerde songwriter heeft Heather Little nog maar weinig albums uit gebracht. ‘Wings Like These’ was in 2013 haar debuut en daarna werd het, op album terrein althans, weer stil tot 2024 waarin ‘By Now’ verscheen. Met dit album toerde Little voor het eerst buiten de Verenigde Staten en deed ook Nederland aan. Amper een jaar later is er al een nieuw album met ‘Even Better Now’. Dit is het album wat ze ook in De Amer kwam presenteren en na afloop stond de zangeres met haar Nederlandse bandleden Janos Koolen en Charles Nagtzaam te overleggen over een nieuw album en kreeg te horen dat ze absoluut welkom was om dat in Nederland in de studio van Koolen te komen opnemen. Wie weet een snel wordt vervolgd.
Op de deel van De Amer opende Little met Janos Koolen op gitaar en banjo en Charles Nagtzaam op contrabas met ‘Apples & Trees’. Een rustige verhalende song, die direct lekker de intensiteit had die veel van de liedjes van Little kenmerkt en een mooie kennismaking met haar prachtige stem. Bijna elk nummer werd voorzien van een mooi verhaal als introductie. Gebracht met rust voerde Little je zo mee het liedje in. ‘Indiana’ bijvoorbeeld over een jeugdzonde en met een prille liefde weglopen naar Indiana bijvoorbeeld met in dit liedje wederom de zang die overtuigde waardoor elke emotie haast fysiek voelbaar werd. Een beetje hetzelfde thema ‘Bones’, traag en met prachtig gitaar spel van Janos Koolen. Fantastisch mooi was ‘Five Deer County’ met nu Koolen op de banjo. Ooit was Little getrouwd met een kerel die liever op jacht ging en daar zijn geld aan uitgaf dan aan vrouw en kinderen. Een donkerder nummer, maar zo eerlijk en oprecht gebracht, zo invoelbaar dat het een geweldig lied was. Een heel enkele keer schrijft Little een nummer met een ander. Met haar vriendin Karleigh Paige Schmidt schreef ze bijvoorbeeld ‘She Knows’, een redelijk nieuw nummer dat ze solo begon en wat zich mooi ontwikkelde tot nog een hoogtepunt toen de band bedaard bijviel. Vaak viel de emotie op het gezicht van de zangeres te lezen. Na ‘Better by Now’ was dat het geval in ‘Make-Up’. De moeder van Little wapende zich tegen het leven en alles sores waarmee ze te maken had, door zich perfect op te maken. Een ritueel alsof ze een harnas aantrok. Op het gezicht was te zien dat de Texaanse het zo voor zich zag en een traantje moest wegslikken. Daarna zette ze aan voor The Way’ en bereikte de pauze met ‘Sunset Inn’. Deze song schreef ze over verlopen motels, waar toch mensen hun thuis vinden en kinderen spelen werd mede prachtig door Nagtzaam die de strijkstok gebruikte voor zijn bas. Na de pauze liet Little de zo zorgvuldig opgestelde setlist los en werden meer op gevoel gespeeld. Een rustige aanloop fase was het gevolg voor bij ‘Transistor Radio’ weer het erg mooi werd en dat doorgetrokken werd in het gevoelige ‘Landfall’ waar ook nu de rauwe emotie voelbaar is. Het tempo gaat dan omhoog voor ‘Roam The Sky’ en keert dan terug naar heel gevoelig in ‘This lies with you’ op de plaat met vocale steun van Patty Griffin. Veel onderwerpen staan de luisteraar na. Vriendschappen, het leven zelf en familie. Het wordt allemaal prachtig vertolkt in aansprekende liedjes, waarbij Little haar ervaringen een soort universele herkenning mee geeft, want familie hebben we allemaal en ook jeugdzondes en relaties en soms zit het gewoon tegen. De verhalen van Little zijn ook de verhalen van de bezoekers. Dat blijkt des te meer in ‘Wont Be Sorry’, waarin Little voor roeien en ruiten gaat voor haar familie en er weer een traantje blinkt en het hartverscheurend mooi is, klein met minimale begeleiding. Het toegift is ‘Razor Wire’, waarin ze dat nogmaals herhaalt als een vriendin wordt vermist en haar familie lauw reageert, iets dat Little zeker niet zal laten gebeuren. Wat was het mooi en oprecht. uit het leven gegrepen.