AMEN – Sabrina Starke laveert wat timide door het binnenstromende publiek naar de green room in De Amer in Amen. Alleen de goede observant herkent haar en in de gemoedelijkheid van het Drentse podium doet men even een stapje opzij om haar door te laten. Het is bomvol op de deel en dat is niet zo verwonderlijk. Gastvrouw Ria van De Amer onthult, als ook de laatste mensen een plek hebben gevonden, dat Sabrina Starke al jaren op de bucketlist van het podium staat. Het was lang stil rondom Starke, maar nu was er eindelijk weer de mogelijkheid en sloeg het programeursteam toe op een wijze waarop een verdwaalde krokodil in de Drentse AA nog een voorbeeld kan nemen. Het wachten werd beloond. De zangeres was vereerd. Ze ging nog even in op die stille periode, een donkere tijd in haar leven. Enough said, zeggen de Britten dan zo mooi en het publiek respecteerde dat. Toch speelde het een belangrijke rol, want veel van de liedjes deze avond zijn geschreven als verwerking van deze nare fase en kwamen langs in Amen.
Singer-Soul Writer zo omschrijft Sabrina Starke haar stijl. Oorspronkelijk was ze reggae zangeres en bijna een decennium geleden toerde ze nog met een reggae programma als terugkijkje op haar roots. Bekend is ze echter als soul en pop zangeres. Haar platendebuut maakte ze met het prachtige ‘Yellow Brick Road’ in 2008. Dat was het begin van een mooie regelmaat, want twee jaar daarna in 2010 verscheen ‘Bags & Suitcases’ en vervolgens in 2012 ‘Outside the Box’. Hierna volgde een uitstapje naar het werk van Bill Withers op het album ‘Lean on Me’. Om daarna nog de albums ‘Sabrina Starke’ en ‘Underneath the Surface’ uit te brengen, waarna een periode van heling aanbrak. De reputatie van Starke als één van de fijnste zangeressen van Nederland was op dat moment al stevig geworteld. Niet alleen in De Amer was men haar niet vergeten, maar ook landelijk bleef de belangstelling sluimeren. In 2024 volgde dan de terugkeer met het album ‘Weather The Storm’ waarmee ze haar ervaringen van de tijd daarvoor vatte in een sterk nieuw album en als een feniks herrees Starke en het bracht haar in De Amer in Amen.
De piano van De Amer was midden op het toneel geschoven en haaks daarop stonden de toetsen van Rein Godefroy, onder andere bekend van het Rein Godefroy Trio en het Paul Van Kemenade Quintet en nu dus ook als onderdeel van het Sabrina Starke Duo. Godefroy was de enige begeleider van de zangeres. Op heel vanzelfsprekende wijze begeleidde hij de hele avond Starke prachtig. Aan de andere kant Sabrina Starke, nauwelijks nog te onderscheiden van de timide dame die onopvallend door het publiek gleed. Een prachtige hoed gaf cachet, maar met de hoge belichting vormde dat vaak zware schaduwen op haar gezicht, om dat zeurpuntje maar direct te benoemen. Met het inzetten van ‘Underneath’ bleek ook dat Starke het zichzelf niet makkelijk heeft gemaakt. Uitdagende zanglijnen vergen veel soepelheid en al de ervaring van Starke die daar wonderwel in slaagde, hoewel ze in dit begin nummer hier echt voor moest werken. Na nog een rustige song met ‘Did You Notice’ werd het prachtig vanaf ‘Love The Mystery’, waarvoor Godefroy zich naar de piano draaide en dat een vehicle was om die fantastische zang van Starke te etaleren. Je moet oog houden voor de mooie dingen in het leven was het advies dat Rotterdamse en Surinaamse om utens meegaf voor het prettige ‘Good Life’ waarna het weer bloedstollend mooi werd in ‘Another Day, Another Moon’. De drijfveren van Starke werden duidelijk. Genieten van het leven en handelen uit liefde bleek uit de aankondiging van ‘Do For Love’. Regelmatig had ze fraaie inhoudelijke aankondigingen of ging ze in gesprek met haar publiek. Het einde van de eerste set was wat meer uptempo met het catchy ‘Sunny Days’ en ‘You Are My Love’. Na de pauze nam de zangeres de tijd om haar voorbeelden te eren. Twee prachtige songs van Bill Withers met diens iconische ‘Just the Two of Us’ en ‘Kissing my Love’. Nummers die fantastisch bij Sabrina Starke passen. Een verrassende, geheel eigen gemaakt van de Simon & Garfunkel klassieker ‘Bridge over Troubled Water’ het eerste nummer waarbij publieksparticipatie werd gevraagd. Heerlijk werd het even later met ‘Simple Things’ waar ze weer in haar eigen werk grasduinde en na een lang piano intro volgde het even mooie ‘Something in the Water’. Sabrina Starke wisselde mooi af tussen ouder en nieuwer werk. Soms mistte je nog wat extra accenten of kracht van nog een instrument want nu waren het, hoe mooi en goed ook, alleen toetsen, maar in alle pracht was dat ook maar een zeurkous die daar over viel. Centraal staan toch de prachtige zang, charmante persoonlijkheid en de mooie boodschappen van Starke. Nog één keer meezingen en meeklappen en, niet gewoon in de Amer, het verzoek om te gaan staan om mee te kunnen swingen in ‘Under a Mango Tree’. De plek in Suriname waar de mensen bijeenkomen om te filosoferen over het leven, om gezamenlijk zaken op te lossen of gewoon gezellig keuvelen. Iedereen stond al, dus de staande ovatie was eigenlijk vanzelfsprekend, maar na het prachtige toegift ‘Milk & Honey’ stond de zaal nogmaals op. Geduldig wachten werd in De Amer beloond met een heerlijk concert.