LEEUWARDEN – De boodschap van Aja Monet was eigenlijk al begrepen voor hij werd uitgedragen. De basis in alles is voor de Amerikaanse bluespoet liefde. Qua logistiek was het even niet zo handig voor Podium Explore tijdens Explore the North in Leeuwarden. Een lange rij stond te wachten tot de zaal open ging en pal ernaast liep een andere drukbezochte voorstelling af. In de nauwe corridor stond het ineens bomvol mensen, waarvan de meeste ook hoopten direct bij Monet naar binnen te kunnen. Er viel geen onvertogen woord. Geduldig en in een rotsvast vertrouwen dat er plek in deze herberg was voor iedereen werd iedereen ruimte geboden en kon de oude kerk zich vullen met Explore The North gangers gezeten in de kerkbankjes of op de kleedjes tot bijna op het podium. Wie een plaatsje had mocht zich toch gelukkig prijzen en nagenoeg iedereen bleef de hele voorstelling aan de lippen van de artieste hangen en wilde geen woord of klank missen. Er was liefde en verdraagzaamheid, wat het tot een magisch optreden maakte.
In het noorden van Nederland kreeg Aja Monet bekendheid door haar fenomenale optreden op Rockit in Groningen. In de wijk Brooklyn van New York werd Aja Monet Bacquie geboren en vond ze ook haar stem. De stem waarmee ze zoveel mensen die niet gehoord worden toch een publiek geeft. Al jong vond ze erkenning, bijvoorbeeld als de jongste Grand Slam Poetry Champion van het prestigieuze Nuyorican Poets Café. Ook op jonge leeftijd bleek al het maatschappelijk bewustzijn. Het onrecht dat bij haar in de wijk werd verbeeld door de politie, maar ook racisme en andere misstanden in haar omgeving. Het zijn zaken die ze in haar teksten aan de kaak stelt. Inmiddels is dat veel groter gegroeid. De inmiddels in Los Angeles woonachtige Monet uit zich krachtig over bijvoorbeeld het lot van Palestijnse kinderen. Haar doorbraak naar ook een muziekpubliek kwam er met het album ‘When the Poems Do What They Do’ dat in 2023 uitkwam als opvolger van het in 2021 op de markt gekomen ‘The Free Tapes’. Voor haar album uit 2023 werd de dichteres genomineerd voor een Grammy. Op het album komen al deze maatschappelijk onderwerpen voorbij, gebracht met passie en in de basis uit liefde. Monet liet zich begeleiden op Explore the North door een uitstekende formatie met bassist Micah Collier, drummer Zachary Morrow en pianist Brian Hargroves.
De band is ook het eerste wat het publiek ziet. De mannen komen op en zetten in. Na dit intro verschijnt Monet en begint met ‘Why My Love’. Wat direct mooi naar voren komt is de flow. Op haast vanzelfsprekende wijze golft de muziek mee met de tekst en is het nu en dan feller en intens en dan weer meet berustend en kalmer, hoewel de vaart er zeker inblijft en het is ook goed om naar de tekst te blijven luisteren, want die is fantastisch en Monet is een woordkunstenaar, met een enorme hoop boekjes met teksten in haar omgeving. Ook in het volgende gedicht merk je de emoties hoewel dit iets bedeesder is. Dan wordt het prachtig. ‘Unhurt’ wordt opgedragen aan haar overleden vriend Chad Gittens. Het is een stuk dat je in een toenemende urgentie meeneemt in het gevaar dat we allemaal overal pijn kunnen ervaren in deze wereld, maar dat de liefde pijn kan wegnemen. Schitterend en met prachtige begeleiding en vooral een hele baslijn die de woorden onderstreept van Micah Collier. Even prachtig dan ‘The Devil You Know’. In dit nummer maakt ze zichzelf de stem voor hen die niet gehoord worden. Ze staat op tegen de systemen die we zo goed kennen, maar die ons alleen maar kwaad doen. Het is een nummer dat prachtig in de lijn is van protestdichters die haar voor gingen, zoals Gil Scott Heron. Het is ook een oproep tot vooruit gang met in dit nummer ook een hoofdrol voor de piano van Brian Hargroves. Het blijft op een prachtige manier sidderen, de passie en de emotie omvatten de hele zaal en echoën vanuit elke hoek. Ze nam zich aan het begin van het optreden voor om niet teveel te vertellen om zoveel mogelijk gedichten te kunnen brengen, maar daar blijft weinig van over als ze zich verliest in een passievolle monoloog. Monet is zich bewust en weet precies de rol die Nederland speelde in de slavenhandel, in de Afrikaanse diaspora. Van mensen die uit hun dagelijks bestaan werden gerukt en met geweld over zee werden gebracht om verhandeld te worden. Ze plaats een oproep om in het reine te omen met ons verleden. Om het te herkennen, erkennen en een gezamenlijke weg voorwaarts te vinden. Geen gedicht, maar net zo mooi en de aanloop naar ‘Castaway, klein en rustig met de piano. Fantastisch is dan ‘Every Media Minute’ waarin Monet intens en bozig vanachter haar met bloemen versierde microfoonstand, maar met een mooie rust en prachtige bas en fijne drums van Zachary Morrow als het dan langzaam in tempo wint. ‘Weathering’ is het einde en een gepassioneerd en vaak zwoel pleidooi voor de liefde. Een prachtige show van Monet die in stilte nadreunde als het publiek weer rustig naar de uitgang schuifelt met genoeg materiaal om nog even over na te denken.