LEEUWARDEN – Nederlandstalige Ska. Je komt dan al snel bij Doe Maar terecht, hoewel de ska puristen het dan hartgrondig met je oneens zullen zijn. Tegenwoordig is Politie Warnsveld de vaandeldrager van de Nederlandse Ska en bij hun optreden gaven ze een mooi eerbetoon aan zowel hun helden van Doe Maar, maar ook van Madness. Ska kent echter vele vormen op het Fries Straat Festival in Leeuwarden. Bij het oorspronkelijke in de jaren 50 op Jamaica gevormde genre denk je aan mensen als Prince Buster, Rico Rodriquez, Desmond Dekker en bands als The Skatalites en Toots and the Maytals die muziek van de West-Indies mixten met jazz en R & B. In de jaren zeventig en tachtig bloeide Ska opnieuw op, maar nu op de Britse eilanden. Hier werd Ska vermengd met punk en ontstonden formaties als Madness, The Selecter en The Specials, waar onder andere Rico Rodriquez deel van uitmaakte, die datzelfde jaar werd genoemd als één van de ‘Reasons to be Cheerful, Part 3’ van de onvergetelijke Ian Dury. In Nederland borduurde Doe Maar hier op voort. De Ska van anno nu is een genre met veel lokale invloeden. Politie Warnsveld is daar een prachtig voorbeeld van en zorgde voor een feestje in Leeuwarden, waarop dansen onvermijdelijk was.
In 2024 komt Politie Warnsveld, bij intimi ook bekend als Popo Warra, voor het eerst echt aan de oppervlakte in de warme gloed van de zon. Een jaar eerder is dan wel de EP ‘Kibbelsfeer’ verschenen, maar een jaar later wonnen ze de Roos van Nijmegen, konden al tal van bekende podia van de verlanglijstjes schrappen en maakte indruk in het festival circuit. Dat kreeg allemaal nog eens een flinke boost een jaar later, wanneer het gezelschap uit Nijmegen de Popronde doet en liefst 34 keer een podium, kroegvloer, winkel of andere gelegenheid op de kop zetten en in Leeuwarden Boel in feeststemming brachten. Dit jaar is er een enorme speellijst te vinden op de sociale media van Politie Warnsveld, waarbij de politie in het hele land de feestorde gaat handhaven. Romeo’s inzetten is niet nodig, want dansen is onvermijdelijk. Het debuutalbum van Politie Warnsveld staat voorlopig in de agenda voor het voorjaar 2027, maar met de EP ‘Was het nou maar zo’, die dit voorjaar verscheen is er in ieder geval iets om de tijd mee door te brengen tot het album er is.
Het is even stevig doorlopen om van het ene podium, waar net een show afloopt, naar het andere podium, waar volgens het tijdsschema Politie Warnsveld al begonnen is. Hindernis halverwege, een opkomende Friese popster, die dag wil zeggen en uiteraard moet daar ook even tijd voor zijn. Gelukkig is de Politie geduldig en stellen zanger Joris van de Waterbeemd, gitarist Emile Salentijn, Olivier Pot op toetsen en de ogenschijnlijk zo uit een heavy metalband gerukte Hidde Hendriks op bas, samen met een aantal participanten net het intro lang genoeg uit, om toch nog op tijd te arriveren. Dat is ook het laatste oponthoud, want de avondboot aan de Voorstreek is onmiddellijk onder stoom en vaart volle kracht vooruit met ‘Klavertje 3’. Het mooie ‘Was Het Nou Maar Zo’ blijkt erg dansbaar, maar pas bij ‘VVD Paradijs’ gaat het publiek in de pit opzoek naar de bitterbal en hypotheekaftrek. Dat komt mede, omdat Joris van de Waterbeemd geen geduld had met de afwachters en iedereen opriep om maar dichterbij te komen. Dat liet het publiek zich niet twee keer zeggen in dit nummer met een fijne baslijn van Hendriks. Als je het publiek aan het dansen hebt, houdt ze op de dansvloer met een prima cover van ‘Laat mij maar alleen’ van Doe Maar. Een cover die niks onderdeed in een wat rauwere, energiekere versie voor het origineel. Direct gevolgd door een erg lekkere ode aan Madness, met het vrijelijk op ‘Nightboat to Cairo’ geënte ‘Stop in de Goot’ en de aankondiging dat de hele teringbende gesloopt zou gaan worden. Dat laatste gelukkig alleen figuurlijk. In de vergelijking met Madness mistte je soms een blazerssectie, die zoveel Ska nummers cachet geven, maar deze meer rockende variant beviel ook prima. ‘Kan je niet blijven’ is een pracht van een zong. Stevig en uptempo, maar tegelijkertijd ook een rustpunt in het midden van de set en een moment van rust voor de dansers. Het plezier straalt er vanaf bij de band, die in Van de Waterbeemd een aanstekelijke zanger hebben, die zelfs even op een installatie schipbreuk leed toen de terugweg afgesloten bleek, maar ook iemand die de nummers mooi aaneen sprak en vooral daarbij de feestsfeer verhoogde, maar soms ook wat inhoudelijks mag vertellen. Prachtig was ook ‘Tijdbom’ mega ska, mega catchy met onder andere gesproken teksten op band. In ‘Videotheek’ bleek weer een beetje hoe ska zich kan vermengen, want in dit nummers was zelfs de smartlap te beluisteren om daarna het feestje te sluiten met ‘Bang voor het Licht’. De pit ging nog een keer volop rond in deze meezinger, die toch ook kwetsbaar was en een mooie boodschap had, want dat zou je bijna uit het oog verliezen, Politie Warnsveld heeft ook echt wat te vertellen.