GRONINGEN – Je vindt in Barcelona op La Rambla de Font de Canaletes. Dorstigen die zich laven bij deze fontein, zo vertelt de legende, worden verliefd op de stad en keren steeds weer terug naar de Catalaanse hoofdstad. In Groningen waren er ook dorstigen. Voor Vera holde een man af op een stel dat met een bierkratje torste en vroeg of hij zijn dorst kon lessen met een flesje en ruimhartig werd er een pilsje afgestaan. Andere dorstigen bestegen de trap van Vera. Weliswaar stond de Vera bar klaar met verfrissende drankjes, maar de dorst die hier vooral gelaafd werd, was de dorst naar muziek. Vanuit Barcelona was Dame Area naar Groningen getogen om die dorst te lessen. Een echtpaar vertelde enthousiast voor de show hoe ze Dame Area met Eurosonic hadden gezien bij Vindicat. Vorig jaar stonden ze vooraan bij het Dame Area optreden op Explore The North in Leeuwarden en ook nu komen ze enthousiast de zaal in. Dame Area moet vast en zeker wat water van de Font de Canaletes in hun muziek hebben verwerkt, maar verwaterd is de meeslepende en heftige show zeker niet.
Viktor L Crux en Silvia Konstance vormen samen Dame Area. De Italiaanse Konstance en de Catalaan Crux leerden elkaar een decennium geleden kennen bij een podium in Barcelona dat op een anarchistische wijze allerhande mensen trok en met elkaar in contact bracht, waardoor in totale vrijheid muziek kon ontstaan. Silvia Konstance werd daarbij geïnspireerd door andere vrouwen die experimentele muziek maakten en daarbij enorm veel plezier hadden. In 2017 vroeg ze Viktor Cruz om haar te helpen bij het maken van een aantal demo’s van haar eigen projecten. Al snel was het duo Dame Area en bracht EBM, post-punk en techno met Catalaanse en Italiaanse invloeden en gezongen in vier of vijf talen. In 2018 debuteerde het stel op plaat met de EP ‘Immagina il passato, ricorda il futuro’. Hierna werden in vlot tempo meerdere albums uitgebracht. Deze toer is ter promotie van het binnenkort te verschijnen album ‘Toda la verdad sobre Dame Area’ wat te vertalen is als ‘De complete waarheid over Dame Area en is niet alleen de opvolger van, maar ook een vervolg op ‘Toda la mentira sobre Dame Area’ oftewel ‘Alle leugens over Dame Area’. Op deze nieuwe plaat neemt de band een flinke sprong voorwaarts en toont veel progressie te hebben gemaakt in de composities, de vastlegging van met name de percussie en hebben ze de intensiteit in de zang van Konstance die ze op het podium toont, ook op de plaat kunnen krijgen.
Op dat podium in Vera een enorme hoeveelheid electronica, aangevuld met percussie. Twee tafels vol met knopjes, toetsen en andere aanverwante zaken. Het duurt dan ook even als het duo het podium betreedt voor ‘Un dia mas’ wordt ingezet. Een repeterende toon slaat de maat voor heftig percussie werk. Dit stevige nummer gaat over in ‘Innamorata del tuo controllo’ waarbij Konstance meer tot zingen komt. Het concert duurt ongeveer een uur en eigenlijk alle nummers worden zonder onderbreking achter elkaar gespeeld. Het maakt het haast een fysieke ervaring, met al die intensiteit, die haast industriële klanken en de energie die het duo er in stopt. Soms merk je niet dat je in een ander nummer bent terecht gekomen, een andere keer is dat helderder, als er daadwerkelijk even moet worden gestopt om de instellingen aan te passen voor een volgend nummer. Al tijdens dit tweede nummer duikt de zangeres het publiek in, wat ze regelmatig deze avond zal doen om heel dichtbij haar liedjes te zingen, om dan weer naadloos het podium op te duiken om te drummen of een speciaal geprepareerde ijzeren plaat te manipuleren op verschillende manieren. Prachtig is ‘Las palabras matan’ dat het tempo nog wat omhoog jaagt, voor het overgaat in ‘Striscia’ dan een prima opbouw kent. Regelmatig zit je even te wachten op een rustpuntje. Een wat kalmer nummer, maar dat respijt geeft Dame Area eigenlijk niet, Het blijft een donderend doorrollende wals die je verpletterd met sterke nummer, die letterlijk en figuurlijk in hoog tempo worden gespeeld. Prachtig is dan ook weer ‘Vengo dall’aldila’ met fraaie echo’s op de zang en als een Ferrari accelereert als het gaspedaal wordt ingetrapt. Iets langzamer gaat dan ‘Ister inan, ister inanma’ van start, maar ook nu is dat maar een momentopname. Het duo blijft veel energie geven. Konstance lijkt wel tegelijkertijd door de zaal te zwerven in songs als ‘Devoción’ en ‘Tutto passa’, op het podium heen en weer te benen en te drummen en in bijvoorbeeld ‘Tú me hiciste creer’ indringend te zingen. Victor Cruz ondersteunt dat met zijn felle percussie en grote armgebaren achter de techniek in ‘Por qué no hay porqué?’, want hij is meer gebonden aan zijn plek. Het concert eindigt na ‘Esto es nuestro ruido’ en dan toch een aankondiging dat nu het laatste nummer volgt met ‘Si no es hoy cuando es’ en een korte herinnering aan Eurosonic van de zangeres. De dorst is voorlopig gelest en het duo sprint naar de merchtafel want iedereen wil dat nieuwe album mee naar huis of met een T-shirt op pad. Een overweldigende ervaring, waarbij het goed voorstelbaar is dat Dame Area ook de volgende keer weer terug wenkt als ze in de buurt zijn.