Loading...
Recensies 2026Spot Muziek

Chloe Slater komt eraan en staat voor haar mening

GRONINGEN – Ieder jaar bewijst Vicefest in De Oosterpoort in Groningen dat het een heel fijn oog heeft voor talent dat komt bovendrijven. Acts die al naam maken, maar nog niet tot de gevestigde orde behoren. In de editie 2025 was dat bijvoorbeeld Man/Woman/Chainsaw die inmiddels een hele fijne show op Vicefest een vervolg hebben gegeven met een prachtig album en aankloppen bij de eredivisie van Britse acts. Chloe Slater zou best wel eens het volgende pareltje geweest kunnen zijn die op Vicefest aan een groter publiek is voorgesteld en klaar is om de volgende stap te gaan maken. Slater is ook een dame met lef. Ze staat voor haar mening. Stipte aan hoe rijke biljionairs heden ten dage trachten meningen die hun niet aanstaat het zwijgen op te leggen en sprak haar steun voor de Palestijnen en hun recht om in vrede te leven op hun land. Politieke en sociale issues zijn prominente inspiratiebronnen voor haar werk.

Eigenlijk is Chloe Slater nog heel erg een nieuwkomer in de muziek. Taylor Swift inspireerde haar om op jonge leeftijd gitaar te leren spelen. Jong kreeg ze ook belangstelling voor politiek en had daar scherpe meningen over. Na een eerste valse start kristalliseerde haar muzikale ambities zich in 2023 met de debuutsingel ‘Sinking Feeling’. Een jaar later bracht ze een eerste EP uit met ‘You Can’t Put a Price on Fun’, een jaar later gevolgd door de EP ‘Love Me Please’. De sterke indie rock en pop maakte indruk en de naam groeide van Chloe Slater. Prachtige protestsongs, gebracht met humor in een aantrekkelijke verpakking en dat gaat nu resulteren in het debuutalbum ‘Riot Youth’ welke volgende maand gaat verschijnen en waarbij ze terugkeert naar Nederland. Eerst is er echter nog Vicefest, waar ze voor de tweede keer dit jaar uit Bournemouth naar terugkeerde na zich in januari te hebben gepresenteerd in Vera op Eurosonic / Noorderslag. Vorig jaar stond ze al op Into The Great Wide Open op Vlieland.

De band verschijnt op het podium van het hoofdpodium van Vicefest en zet het intro in met een sterke baslijn en ondersteuning van de drums, wat overgaat in ‘Hated’ als Chloe Slater zich bij haar kompanen voegt. Uptempo en intens brengt dit nummer direct de prima zang van Slater op de voorgrond. Toegankelijk, maar met zeggingskracht wordt dit voortgezet in ‘Killing Spree’, waar in vlot en verhalend, met ondersteuning van een prachtige gitaar, nog eens die prima zang wordt onderstreept en de artiest haar meeneemt naar de laatste dagen van de wereld. Politiek blijft een belangrijke rol spelen, want ook in het prachtige ‘Price on Fun’ gaat het, super actueel, over de mensen met een privilege, die zich afkeren van de misstanden in de wereld in een heerlijke catchy verpakking. Steeds zijn het rocksongs, die tegen de pop aanleunen. Een prima band ondersteunde de zangeres met verve in songs als het steeds feller wordende ‘Tiny Screens’ of het kalmere ‘Sinking Feeling’, dan wordt het ineens nog mooier. Het schitterende ‘Southern Youth’ over opgroeien in een badplaats wordt prachtig opgebouwd. Een schitterende coming of age song die niet alleen mag staan voor de overgang van schutterende tiener naar volwassen vrouw, maar ook van jonge beginneling naar een artiest die weet wat ze doet en waar ze voor staat. Het is ook het begin dat Slater steeds meer met de zaal begint te communiceren en te reageren. Een aangereikte hartjesbril wordt een song lang gedragen. Ze is duidelijk op haar gemak. Is er een ‘Harriet’ in de zaal vraagt de artieste. Een liedje over een Harriet waar ze vroeger jaloers op was, dat rustig begint en vanuit dat kleine steeds grootser wordt opgezet. Het vlotte ‘Ugly’ is even mooi en heeft een aanstrepende baslijn. In haar zang heeft Slater veel te vertellen. In het uptempo ’24 Hours’ wisselt ze gesproken gedeelten met gezongen passages af. Het eindigt dan met ‘Fig Tree’. Weer erg catchy en aansprekend met en vlotte opbouw slaat ze nogmaals het kapitalisme om de oren en pleit voor vrouwen rechten. Wie denkt dat een politieke boodschap geen plaats heeft in de muziek, is absoluut bij Chloe Slater aan het verkeerde adres, hoewel je natuurlijk altijd je ogen kunt sluiten en genieten van de mooie liedjes.