LEEUWARDEN – Het was vast een optreden waar bij De Toegift erg naar toegeleefd was. Immers Explore the North in Leeuwarden is een festival waar je eigenlijk als band gewoon wilt staan. Al sinds jaar en dag is het één van de leukste en beste festivals van Noord Nederland. Het was ook in Neushoorn en dat is bekende grond voor deze formatie, want tijdens de Popronde speelde De Toegift een hele fijne showcase juist in de popzaal van de stad. Alle reden om je te verheugen. Dan gaat het enorm mis. Tussen de soundcheck en het optreden zelf wordt de bassist ziek. Dermate ziek dat hij vijf minuten voor de aanvang moet zeggen, ‘jongens, het kan echt niet” en hij forfait moet geven. Gooi je dan als band de handdoek in de ring en zeg je, sorry mensen overmacht, of laat je de bassist in de zorgzame handen van het Explore en Neushoorn team en maak je, met improviseren, er toch het beste van? Een dik chapeau voor De Toegift die voor de laatste optie koos. Al improviserend en soms even in overleg werd het publiek dat de hoofdzaal van Neushoorn al had opgezocht toch getrakteerd op een dijk van een optreden.
Zanger en multi-instrumentalist Maxim Ventulé, multi-instrumentalist Tom Gudde, drummer August Vervuurt, pechvogel basgitarist Jorie Slagmolen, violist Hester Julia Voddé en dwarsfluitist Carmela Michailidis staan in de opstelling bij De Toegift. De Toegift is ontstaan in 2022. Belangrijk hierin is de geweldige Zeeuwse artiest Broeder Dieleman. De Engelstalige indieband Little Symphonies kwam in contact met de broeder en hierna besloot de band om in het Nederlands verder te gaan en dat vroeg ook een nieuwe naam en dat werd De Toegift. In korte tijd werden daarna twee EP’s uitgebracht en had de formatie een succesvolle Popronde. Het succes werd bevestigd met het uitbrengen van een eerste album en een plek op Noorderslag. Begin dit jaar verscheen het prima ontvangen album ‘kleine auto, grote hot wheel’ waarmee de band ook internationaal succes had, want de singel ‘Alsof’ werd regelmatig gedraaid op de Belgische radio, Al met al genoeg redenen voor Explore the North om de band uit Vlissingen nogmaals in Neushoorn te lokken voor hun Nederlandstalige pop met invloeden van folk en jazz.
De setlist meelezers zagen al snel dat de setlist er alleen als versiering en ruwe indicatie lag. Een aantal nummers was met de afwezigheid van de bas minder goed uit te voeren. Het ging nog wel van start met het eerste item op de lijst ‘Saponaria’, dat direct toch zeer goed klonk ook door de viool van Hester Julia Voddé en het fluitspel van Carmela Michailidis die het nummer een mooie eigen sound gaven. Direct daarna werd doorgeschakeld naar het derde nummer op de lijst ‘Odysseus’. De Griekse held staat al eeuwen symbool van de soms lange reis naar huis. Een nummer van de nieuwe plaat die prima tot zijn recht kwam, vooral ook omdat Maxim Ventulé ook de hogere registers van zijn stem had mee genomen uit Vlissingen en dan mooi contrasteerde met de meer aardse fluittonen. Nu en dan moest er even overlegd worden, maar dat was ook prima met de onverwachte wending voor het optreden. Dapper begon De Toegift aan ‘Zo Waren De Dagen’ en dat werd erg mooi. Heel fijn gitaarspel van Tom Gudde kleurde dit nummer en van weersomstuit verruilde hij hierna de gitaar voor de piano in het prachtige ‘Licht als Stof’, dat mooi ingetogen, met bijpassend drumwerk van August Vervuurt, werd gebracht en een sterke tekst had, die dankzij de zang prima was te volgen. Het werd zo een lekker concert, fijn aan één gepraat, hoewel dat soms ook nog best wat inhoudelijker mocht in het begin. De fluit en de viool zijn prachtige aanvullingen op een reguliere bandopstelling en de liedjes zijn gewoon prima. Nu en dan werd er wel een liedje uitgelicht om ook inhoudelijk iets extra’s over te vertellen in het latere deel. ‘Yparxi’ werd van de setlist geschrapt en er werd direct haasje overgesprongen naar ‘Samen Zacht’. Een heerlijk nummer over dat tijdloze gevoel van een prille liefde en helemaal in elkaar opgaan en waarbij de band zich gretig wentelde in dat gevoel. Even mooi was dan ‘Alsof’, dat juist dan over de keerzijde gaat als je twijfels hebt bij je huidige geliefde. Een sterk deel werd afgesloten met zeer mooie ‘ii’ dat een rustpunt was. Aan het eind werd er weer even de setlist op zijn kop gezet. De liefde voor het ‘Nollestrand’, een stuk strand bij Vlissingen waar Ventulé de nodige herinneringen heeft liggen, werd gevoelig bezongen. Dat was het laatste nummer op de setlist, maar als toevoeging was er dan nog ‘Even’ dat klein werd gebracht, grotendeels met alleen piano. Aan eigenlijk alleen het koortsachtige overleg nu en dan was te merken dat hier werd geïmproviseerd. De Toegift bewees zich.