GRONINGEN – Je kunt veel van onze zuiderburen zeggen, net als zij ook de nodige zaken op ons zullen hebben aan te merken, maar hun smaakgevoel is prima. Op de merchtafel in Vera prijkte een dichte gebaksdoos die heerlijkheden bevatte die in de ochtend in een Vlaamse bakkerij hun reis begonnen. De hele avond is Chantal Acda al gul geweest met het uitdelen van haar heerlijke liedjes en dan schenkt ze ook nog de verrukkelijkheden in de doos aan het publiek in Groningen. Een aantal gelukkigen kan na afloop dan ook een smakelijke muziek avond nog een lekker culinair vervolg geven als ze met het nieuwe album van Acda onder de arm de deur uitlopen. Het mooie nieuws is, Acda is deze maand nog eens te bewonderen in Groningen, maar dan als lid van de Isbells in de Lutherse Kerk en waar ze met haar begeleider Gaetan Vandewoude de rollen omdraait. Dat wordt gegarandeerd net zo’n lekkere avond, met of zonder gebak.
Chantal Acda is een Nederlandse artiest, die echter al sinds mensenheugenis in België resideert. Daar is ze ferm ingekapseld in de muziekscene. Als onderdeel van verschillende bands, waarbij de Isbells de bekendste is, maar ook onder eigen vlag is Acda al jaren een zeer gewaardeerde artieste. Momenteel toert ze met haar meest recente album ‘The Whale’. Een album waarvoor ze een andere aanvliegroute heeft genomen. Samen met haar bandleden is ze gaan zitten en de liedjes zijn uit dit proces tot stand gekomen, in plaats van dat het alleen door haar geschreven is. Het resultaat mag er zijn. Een album dat mooi in de rij past van schitterende platen die ze in het verleden heeft uitgebracht als ‘Bounce Back’ en ‘Pūwawau’. Daarnaast verschenen tal van samenwerkingen zoals met Bill Frisell en een aantal Live albums van haar concerten met pop, beïnvloed door jazz en rock..
Bij binnenkomst in Vera valt naast de prominente gebaksdoos, ook de ongewone opstelling op. Een zitconcert is niet de norm in de Groninger popzaal, maar deze keer is het een keurige rij stoelen die klaar staat. Als het publiek heeft plaats genomen na een korte pauze tussen het voorprogramma en de hoofd act verschijnt Acda met haar Vlaamse bandleden Eric Thielemans, Alan Gevaert, Gaetan Vandewoude en Niels van Heertum op het toneel. Het vijftal zet ‘The Whale’ in. Een prachtige song, met mooie tekst. Gelijk een mooie intensiteit en prima zang en ook fijne subtiele harmonieën. Een lekkere opening en spanning wordt verder opgevoerd in ‘Safety’, dat door de wat gejaagde, maar mooie, zang een bepaalde urgentie mee krijgt en een prima onderstreping van de percussie die fijn aanwezig zijn in dit nummer met een lang outro, zoals deze avond met regelmat met een langer instrumentaal deel de nummers worden afgesloten. Het is allemaal de aanloop naar ‘Hit The Verge’ een prachtig eerste hoogtepunt, dat de snelheid er uithaalt en kalmpjes alle ruimte biedt aan die prachtige zang, die in dit nummer impressionant weet te overtuigen. Iets kleiner en bescheiden opzet wordt ‘Hit The Verge’ mooi uitgebouwd. Het tempo komt er weer in met het fijne jazzy ‘Togetherness’ met mooie toetsen en ‘Heads’, ook nu met een sterke urgentie en een opbouw, met wat kalmere zang hoewel de zangeres nu gretig gebruik maakt van wat echo, maar dat is fijn toegepast en met het contrast over vlotte klanken wordt de spanning weer op gevoerd als het steeds hectischer en robuuster wordt en het stuk je mee neemt in een lang muzikaal einde. Het is steeds prachtig. ‘Move Ourselves’ is weer kalmer, kleiner en met weer die mooie zang wat referb versterkt het gevoel van een trage leegheid die ook deze keer langzaam in tempo toeneemt in het outro. Acda waarschuwt dat een verkoudheid op de loer ligt, maar ondanks dat wijsheid enige prudentie zou adviseren, geeft ze alles in haar zang en is de verkoudheid deze avond geen factor. Nu en dan praat Chantal Acda de liedjes uitstekend aan elkaar, hoewel het vaak anekdotisch blijft of in gaat op de tot stand koming van een nummer en minder over de inhoud. ‘Make it Work’ start dan sterk rockend, maar valt dan ineens weg en wordt heel klein met alle ruimte voor de zang als de drums het weer oppikken en het tempo er weer inkomt. Via een mooie progressie in ‘Disappear’ komt dan met ‘Rivers’ het hoogtepunt van het optreden, net wat rustiger neemt de band de tijd om deze song neer te zetten. Een heerlijk nummer om bij weg te dromen en waarin de formatie al zijn ervaring en vakmanschap weet te laten excelleren. Alle nummers van ‘The whale’ zijn nu gespeeld en met het prima ‘We will, We Must’ en formidabele ‘in Need You To Go Now’, deels solo van haar prachtige album ‘Bounce Back’ wordt afgesloten, al is de band razendsnel terug voor een toegift met het sterke ‘Solitary Reign’ en vooral het fenomenale ‘Still We Guess’. Een prachtig optreden van deze Nederlandse met haar Vlaamse kameraden. Een optreden voor de fijnproevers en dan moest het gebak nog worden verdeeld.