PRAAG – De grijze lucht boven Praag belooft sneeuw op oudejaarsdag 2025. Ferm stelt zich voor als Bára als we in de stad zijn ter voorbereiding op Eurosonic / Noorderslag in Groningen. Wie naar die naam zoekt zal echter Barbora Hora niet vinden en dat zou zonde zijn, want de Tsjechische is voor de liefhebbers van folk en Americana een must-see op het showcasefestival. Het showcasefestival weet zelf over deze deelneemster te melden: “Barbora Hora is een singer-songwriter die werkt vanuit Praag en Brno. Geïnspireerd door vele namen uit de Amerikaanse country/folk en indie scene heeft de Tsjechische artieste haar eigen muziekstijl gevonden, waarin ze sterke, memorabele melodieën bouwt. Barbora weet een balans te vinden tussen minimalisme en rijke instrumentatie, zonder dat het resultaat ooit zijn authentieke geluid en charme verliest.” Wie even een rustpunt zoekt op ESNS kan op 16 januari terecht in de USVA voor de showcase van Barbora Hora.
De stad Praag is in jaarwisselingssferen. Een eerste sneeuwvlok komt naar beneden. Als de uren al aan het aftellen zijn, gaat Barbora Hora terug naar het eerste begin. “Ik denk dat ik mijn eerste liedjes schreef toen ik 15 of 16 was, maar ik vind het goed dat mijn allereerste nummers voor het publiek pas bijna 10 jaar later uitkwamen. In die tien jaar heb ik mezelf gitaar leren spelen door covers te spelen. Hoewel ik vanaf mijn achtste wel een instrument, de viool, heb gespeeld, maar dat was slechts twee jaar. Ik was toen niet erg geduldig. Mijn vader draaide thuis altijd muziek, vooral underground of alternatieve Tsjechische bands zoals Psí Vojáci. En mijn moeder was zorgzaam en ondersteunend en gaf me haar oude akoestische gitaar om op te spelen.” Die oude gitaar en eerste muzieklessen was toch het begin. Ze constateert wel dat het in de huidige omstandigheden niet eenvoudig zal zijn om van de muziek haar beroep te maken. “Ik denk dat het in Tsjechië eerlijk gezegd niet zo makkelijk is om een succesvolle carrière op te bouwen. Er zijn maar weinig projecten uit mijn scene die het hebben gered, maar de meeste professionals spelen in meerdere projecten of ze spelen in een iets andere stijl. Ik denk dat ik de vrijheid om te kiezen welke optredens ik doe prettig vind en ik wil steeds meer creëren voor de lol en niet voor de cijfers. Dat is waarschijnlijk wat me tegenstaat: de constante stroom aan content, muziek, updates voor fans en media.” Dapper kiest ze een eigen weg hierin.
Terug naar de muziek. Country, folk en indie verklapt haar bio als inspiratiebronnen waarmee ze een authentieke sound weet neer te zetten. De artieste gaat er recht voor zitten. “Ik denk dat ik meer droom dan voorheen. Ik heb nu wat minder tijd om me te concentreren op opnemen of op het creëren in het algemeen. Dus ik moet heel precies organiseren en plannen om te kunnen creëren. Om de tijd te vinden om te scheppen. Als ik de twee tapes die ik heb uitgebracht vergelijk, zou ik zeggen dat de laatste dubbele EP zonder twijfel levendiger is. Ik heb vrienden uitgenodigd voor de opnamedag en ze hebben fantastisch werk geleverd met de instrumentatie. Ik vind deze manier prettig, niet gepland, relaxed en vriendelijk. Op een bepaalde manier denk ik dat ik meer ontspannen ben, minder twijfel aan wat ik doe en het gewoon doe. Maar ik pieker nog steeds veel, dus misschien is dit gewoon mijn perceptie.” Ze verwijst daarmee naar de dubbele EP ‘Forgotten Garden, Wild Growth’ die dit jaar werd uitgebracht en na in twee delen te zijn te zijn verschenen, nu ook als geheel beschikbaar is en de EP ‘The Place I’m Missing’ uit 2022. “Ik werk in mijn eentje aan een volledig album”, kondigt de ESNS participant aan. “Ik heb een perfect beeld van hoe ik wil dat het klinkt. Maar omdat het idee zo concreet is, kost het meer tijd om het te realiseren. De dubbele EP ‘Forgotten garden, wild growth’ is een heel andere aanpak: opnemen wat ik in me heb, samen met vrienden, gedurende een paar dagen. En dit is het resultaat. Ik denk dat dat is wat ik wilde bereiken. Iets uitbrengen met minder druk van mezelf op het eindresultaat, en ik ben heel blij met wat we hebben gemaakt.”
Fluks gaat ze verder met hoe haar liedjes tot stand komen. “Het is, zoals voor veel artiesten, een soort dagboek, vol persoonlijke gedachten en gevoelens verpakt in raadsels en rijm. Rijmen en frasering in het algemeen zijn mijn favoriete middelen. Ik vind het fijn als de tekst prettig is om te zingen. Net als voor een niet-moedertaalspreker is het een vaardigheid die ik nog aan het ontwikkelen ben. Hoe meer ik in het Engels lees en hoe meer ik andere songteksten bestudeer, hoe beter ik word. Wat ik heb geleerd bij het terugkijken op mijn liedjes, is dat ze niet vaak over liefde binnen een relatie gaan, maar omdat ik een vrouw ben met een gitaar die zachte liedjes zingt, wordt dat al snel zo geïnterpreteerd. Maar relaties kennen vele andere vormen van liefde.”
Opmerkelijk is dat ze zich laat inspireren door onder andere Amerikaanse country en folk. Niet een beeld wat je direct bij Praag of Tsjechië hebt, maar dat blijkt onjuist. “Integendeel”, lacht Barbora Hora, “countrymuziek is juist heel levendig in Tsjechië. Niet zozeer Americana, dat klopt. Maar countrymuziek heeft diepe wortels in onze harten en zielen. Ik heb talloze avonden doorgebracht met gitaar en vrienden bij het kampvuur. Ik denk dat het verschil hem zit in de taal, het is vooral Tsjechisch geschreven country en folk die populair is in Tsjechië. Of covers van bekende buitenlandse nummers, aangezien die tijdens het communistische tijdperk verboden waren. Ik haal absoluut meer inspiratie uit buitenlandse artiesten, zo ben ik ook begonnen. Maar het Tsjechische platteland zal altijd deel uitmaken van mijn leven. Ik denk dat het interessanter is om een paar van de minder bekende Tsjechische folk artiesten te noemen, zoals Dagmar Voňková en Oldřich Janota… Maar ik ben niet zo goed in het categoriseren van artiesten en muziek.” Nu combineert ze haar tijd tussen Brno en Praag. Ze stelt dat beide steden een beperktere invloed op haar sound hebben. “Nee. eerlijk gezegd denk ik van niet dat beide steden erg doorklinken in mijn liedjes. Brno staat bekend om crustpunk, noise, metal en experimentele elektronica. Ik vind het geweldig, maar ik denk niet dat het erg terug te horen is in mijn muziek. Praag daarentegen heeft alles. Ik schrijf de laatste tijd wat teksten in het Tsjechisch en ik denk dat je daarin nuances van beide steden kunt horen.”
Er moet haar nog wel wat van het hart. “Hmm”, bromt Bará, “ik denk dat ik graag zou willen dat ze de gemakkelijke interpretatie van mijn liedjes als romantische liefdesliedjes ter discussie stellen. Dat is iets wat ik vaak tegenkom en ik geloof dat er meer in mijn liedjes zit dan alleen verlangen naar mannen. Integendeel, het gaat meer over simpele uitingen van vrijheid, vaak gebaseerd op verhalen van vrienden van mij. Mannen zijn niet het hoofdthema van mijn liedjes, evenmin als liefdesverdriet of relaties.” Een mooie luisteropdracht voor ESNS.
“In de intieme duo-setting klinken de nummers naar mijn mening minder indie. Ze verliezen daardoor een deel van het geluid dat ze op de plaat hebben”, komt het gesprek dan op optreden en haar reis naar Groningen voor Eurosonic. “Het is anders, maar op een bepaalde manier directer en rauwer. Met de volledige band erbij klinkt het rijker en is het fijn om vrienden met me op het podium te hebben. Beide versies hebben iets bijzonders. Ik ben erg dankbaar voor de uitnodiging om me te presenteren tijdens Eurosonic. Het doel is om ervan te genieten”, grijnst ze “en misschien nieuwe contacten te leggen voor toekomstige releases. We gaan de nummers in duo spelen met akoestische gitaar en cello.” Voor wie zich afvraagt hoe dat klinkt kan terecht bij het nummer ‘Lullaby’ van haar laatste EP. “Ik denk dat het in duo intiemer is, de nummers komen daardoor wat meer tot hun recht. Het is ook wat dichter bij de oorsprong van mijn nummers, omdat ik ze op gitaar componeer. Het is in zekere zin wat lastiger omdat je je fouten nergens kunt verbergen, maar aan de andere kant is het een kans om de nummers op deze manier te horen. Ik wil iedereen die geïnteresseerd is van harte uitnodigen in de USVA in de nacht van vrijdag op zaterdag om te komen en samen een bijzonder moment te beleven.”